Το βιβλίο "Πορεία προς τον Φιλελευθερισμό",είναι το σημαντικότερο έργο πολιτικής φιλοσοφίας
που διάβασα φέτος και ένα μοναδικό- για τα δεδομένα της ελληνικής βιβλιογραφίας-πόνημα φιλελεύθερου στοχασμού.
Ο κατασυκοφαντημένος-στην Ελλάδα-φιλελευθερισμός,βρίσκει στο πρόσωπο του Δραγούμη,ενός πρώην αριστερού,έναν ειλικρινή απολογητή.
Η αληθής απολογία,συλλέγει τις βασικές αντιλήψεις των φιλελεύθερων στοχαστών,από τον John Locke,τον Jeremy Bentham και τον John Stuart Mill ως τους νεότερους Ludwig Von Mises,
Milton Friedman και Friedrich Hayek,σε ένα συγκλονιστικό βιβλίο-ύμνο στην ελευθερία του ατόμου,στο δικαίωμα κάθε ανθρώπου να αυτοκαθορίζεται και να αυτενεργεί στα πλαίσια πάντοτε της κοινωνικής ευνομίας και του σεβασμού της συλλογικής συμβίωσης.
Ξεκαθαρίζονται έννοιες όπως "το πρωτείο του ατόμου","η ελευθερία ως απουσία καταναγκασμού" "η ελευθερία υπό τον νόμο","η ιδιοκτησία ως προυπόθεση αυτονομίας", θεμελιακές για τη φιλελεύθερη σκέψη.
Αναλύονται πειστικά τα αδιέξοδα του σοσιαλιστικού βίαιου εξισωτισμού και δίνονται δεκάδες παραδείγματα της αποτυχημένης πρακτικής εφαρμογής του (σε ΕΣΣΔ και αλλού).
Τέλος-και ίσως το πιό σημαντικό-το βιβλίο,μολονότι συγκροτεί ένα ολοκληρωμένο φιλελεύθερο πόνημα,δε διεκδικεί ούτε κατ'υπόνοια τα εύσημα του "φιλελεύθερου ευαγγελίου".
Ο τίτλος άλλωστε είναι ενδεικτικός: ο φιλελευθερισμός ΔΕΝ είναι μια στατική κατάσταση στην οποία φτάνει κανείς εφαρμόζοντας συγκεκριμένους κανόνες.Ο φιλελευθερισμός,είναι μια διαρκής πορεία αναζήτησης συνιστωσών απελευθέρωσης,στην εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών.Με αυτή την έννοια,στο φιλελευθερισμό δε φτάνεις ποτέ,όσο υπάρχει ανθρώπινη ιστορία.Η διαρκής αναζήτησή του όμως αξίζει τον κόπο,εφόσον η ελευθερία λογίζεται ως πρωταρχική ανθρώπινη αξία.
Ο Μάρκος Δραγούμης έφυγε πριν λίγες μέρες.Λυπάμαι που δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω.
Τον ευχαριστώ για τους δρόμους που μου άνοιξε.
Το βιβλίο του,το προτείνω σε κάθε ελεύθερο άνθρωπο,ως ελάχιστο δείγμα της προσωπικής μου εκτίμησης στον συγγραφέα.
Αντίο,φιλελεύθερε φίλε...
5/7/2011
