Total Pageviews

Showing posts with label χαλαρά. Show all posts
Showing posts with label χαλαρά. Show all posts

Friday, January 23, 2015

Προεκλογικές ιστορίες


@Ο Άδωνις γράφει στο twitter πως όταν δεν προλαβαίνει να παραστεί ο ίδιος στις προεκλογικές συναθροίσεις...στέλνει τη σύζυγό του! Πραγματικά εντυπωσιακή πρακτική (εδώ που τα λέμε,μπορεί και να αποδίδει καλύτερα...).
Την ίδια στιγμή,ο Βορίδης δηλώνει σε ταβέρνα πως "θα κάνει ό'τι χρειαστεί για να μην παραδώσει (sic) τη χώρα στην αριστερά"! Υπέροχο δείγμα δημοκρατικής αντίληψης!
Κι εγώ είμαι δυστυχώς εξαναγκασμένος να ψηφίσω το κόμμα που τον στεγάζει!
"Α ρε Αλέξη τι με κάνεις" που θα'λεγε κι ο Βουτσάς...


@Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις προτάσεις του Σύριζα και νομίζω πως μπορώ να παρουσιάσω συνοπτικά το σουρρεαλιστικό μωσαικό που σχηματίζουν:
-Πως αντιμετωπίζεις το πρόβλημα του χρέους; Αρνείσαι την αποπληρωμή του!
-Πως αντιμετωπίζεις τη διαφθορά στη δημόσια διοίκηση; Καταργείς τη λογοδοσία των υπαλλήλων!
-Πως αντιμετωπίζεις την εκπαιδευτική διαδικασία; Καταργείς τις εξετάσεις!
-Πως αντιμετωπίζεις την εγκληματικότητα; Αφοπλίζεις την αστυνομία!
-Πως αντιμετωπίζεις την ανεργία; Τους διορίζεις όλους στο δημόσιο!
Η αλήθεια είναι πως το πρόγραμμα έχει κάποιες ελλείψεις. Δεν προβλέπει ακόμη την κατάργηση της γκαντεμιάς,της "χυλόπιτας",της γήρανσης και του θανάτου,αλλά ας είμαστε επιεικείς: ο "Μέγας Ανατολικός" μόλις απέπλευσε...


@Το Ποτάμι ζητά να βγει τρίτο προκειμένου να "εκλογικεύσει" το Σύριζα!
Προεξοφλεί δηλαδή πως ο Σύριζα-αν δε βγει αυτοδύναμος- θα του ζητήσει συνεργασία και πως αυτό θα μπορέσει να επιβάλλει τους όρους της! Δύο εξαιρετικά επισφαλείς υποθέσεις και υπό αίρεση (της μη αυτοδυναμίας)...
Αλλά ακόμη κι αν-για την οικονομία της συζήτησης-το σενάριο αυτό επιβεβαιωθεί,προς τι το άγχος για την 3η θεση; Δεν μπορούν αυτά να γίνουν και από την 4η;

@Η Χρυσαυγή έχει επιστρατεύσει τον  Γιώργο-"η αλήθεια βρίσκεται στους sex pistols"-Πετρόχειλο!
Αυτό το παιδί το θυμάμαι απ'την "Αστροφεγγιά",έπαιζε έναν φοιτητή που είχε "μπάρμπα στην Κορώνη". Δεν ξέρω τι με λυπεί περισσότερο:η επαγγελματική του εξέλιξη ή η αποκάλυψη του μπάρμπα του...

@Σταθερή αξία-όπως πάντα-το ΚΚΕ! Για κάποιον ανεξήγητο,σχεδόν μεταφυσικό λόγο,ίσως καταλήξει αποκούμπι του αστικού κοινοβουλίου,αρνούμενο πεισματικά να συνεργαστεί με το Σύριζα! Αν συμβεί κι αυτό,θα τα έχουμε δει όλα σ'αυτή τη ζωή!

@Το Πασόκ ασθμαίνοντας θα επιπλεύσει,σκιά του πάλαι ποτέ κραταιού εαυτού του.Η ψυχή του,σαν άλλο "Allien" έχει μετακομίσει από καιρό στο Σύριζα,αλλά το σώμα αρνείται να εκπνεύσει! Περιέργως δε,μετά την αφαίμαξη που έχει υποστεί,συμπεριφέρεται ως το πιο υπεύθυνο ίσως κόμμα του κοινοβουλίου! Με αδιαπραγμάτευτο φιλοευρωπαικό και κοινοβουλευτικό πνεύμα,έχει εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα! Τουλάχιστον,όσο μπορεί ένα Ελληνικό κόμμα,να προσεγγίσει τον όρο...

@Ο ΓΑΠ πραγματοποιεί ντεμαράζ επιδιώκοντας το "ευλογημένο 3%", έστω στο νήμα! Ο ίδιος έχει άριστη φυσική κατάσταση και πιστούς φίλους,ενώ η αίγλη του ονόματος "Παπανδρέου" διατηρεί αρκετή από την παλιά της λάμψη.Το βασικό του μειονέκτημα είναι πως εκστρατεύει απολογούμενος για τα πεπραγμένα του ως πρωθυπουργός,κανείς δεν ενδιαφέρεται ν'ακούσει τις προτάσεις του,όλοι θέλουν να σκαλίσουν τις ευθύνες του.Το βασικό του πλεονέκτημα από την άλλη,είναι πως απευθύνεται στον -αποδεδειγμένα- "εξυπνότερο λαό του κόσμου",οπότε οι πιθανότητες επιτυχίας του είναι υπαρκτές!

@Συγγενής του ΓΑΠ,σε επίπεδο ακροατηρίου,ο Πάνος Καμένος ! Είναι κι αυτός-κατά δήλωσή του-"αντισυστημικός" και ποιοί είμαστε εμείς που θα τον αμφισβητήσουμε; Πρέπει να ομολογήσω πως το σποτ με το τρενάκι,το βρήκα χαριτωμένο και καλαίσθητο! Τι άλλο είναι άλλωστε ο Πάνος,από ένας συμπαθής θείος που όλα τα ξέρει και για όλα έχει λύσεις; Θα μας κάνει κι αυτός παρέα στην επόμενη Βουλή,εξασφαλίζοντάς μας άφθονες ώρες ανεμελιάς! Ακόμη κι ως Vice President σε κυβέρνηση Τσίπρα,θα είναι ο σταθμάρχης της καρδιάς μας!

@Για το Σαμαρά τα έχουμε πει: ένας απ'τους τρεις χειρότερους πολιτικούς της Μεταπολίτευσης!
Οι εμπνεύσεις του όλες "μνημειώδεις" αλλά θα ξεχωρίσω δύο:το "μακεδονικό" και η "αντιμνημονιακή παράκρουση" είναι τα κορυφαία του δημιουργήματα! Το πρώτο τον εξανάγκασε σε πολιτική εξορία,η δεύτερη εκτιμώ πως θα σημάνει το τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας.Ο πολιτικός που προσωποποιεί με τον καλύτερο τρόπο,την προσκόλληση σε εμμονές και ιδεολογήματα βαλκανικής οπισθοδρόμησης...Θα ψηφίσω το κόμμα του ("Α ρε Αλέξη τι με κάνεις") αλλά δεν τρέφω αυταπάτες.Το βέβαιο είναι πως δε θα μου λείψει...

Δυο λόγια για τη ΝΔ: νομίζω πως την κρατάει ακόμη ζωντανή ο φόβος του Σύριζα! Προβλέπω,μετά τις εκλογές σημαντικές εξελίξεις.Ελπίζω ν'αποτελέσουν αφορμή για ζυμώσεις και καθαρότερους σχηματισμούς.Ίσως σημάνει η ώρα για ένα συντηρητικό κόμμα στα πρότυπα της ευρωπαικής χριστιανοδημοκρατίας και για ένα αμιγώς φιλελεύθερο κόμμα.Η αναγκαστική-λόγω Σύριζα-συστέγαση,είναι εξ ορισμού προβληματική...


@Κατέρχεται και ο Ανταρσύα-ΜΑΡΣ! Στην Ελλάδα όλοι δηλώνουν αριστεροί,αλλά δεν ξεχνούν και τη σοκολάτα τους!

@Ας περάσουμε τώρα και στον πονεμένο φιλελεύθερο χώρο.
Όπως κάθε ιδεολογία,έχει και ο φιλελευθερισμός τις συνιστώσες του.Στη δική μου αντίληψη,το διακύβευμα της ευρωπαικής πορείας της χώρας και η θεσμικά έννομη πολιτική συμπεριφορά,καθώς και η προάσπιση του κοινοβουλευτισμού και η -έστω και ρητορική- πρόκριση ενός μοντέλου οικονομίας που βασίζεται στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα,είναι απολύτως θεμελιώδη! Επειδή θεωρώ πως όλα αυτά απειλούνται άμεσα από ενδεχόμενη κυβέρνηση Σύριζα,θα ψηφίσω ΝΔ. Κι αυτό,παρά το γεγονός πως τη θεωρώ εξαιρετικά ανεπαρκή για τα δικά μου τουλάχιστον κριτήρια ενώ,όπως σημείωσα,έχει επικεφαλής έναν από τους χειρότερους πολιτικούς της Μεταπολίτευσης.
Άλλοι φιλελεύθεροι,επιλέγουν το Ποτάμι,με το σκεπτικό της μετεκλογικής εκλογίκευσης του Σύριζα (αν φυσικά αυτός δε βγει αυτοδύναμος),αλλά και μιας απέχθειας προς την πολιτική της ΝΔ την οποία εκτιμούν ως "έχουσα ανεπίτρεπτα μεγάλο ποσοστό ακροδεξιών αντιλήψεων"!
Σέβομαι την άποψή τους,αλλά διαφωνώ!
Υπάρχουν όμως κάποιοι εξ αυτών που δε σέβονται τη δική μου!
Ένας μάλιστα  Πρόεδρος σε πρόσφατη παρέμβασή του,σχεδόν εγκάλεσε όσους φιλελεύθερους επιλέξουν ΝΔ,φέρνοντας το παράδειγμα του Βορίδη,ως ενδίδοντες στην ακροδεξιά!


Επειδή πολλά έχω ακούσει,κατά τη σύντομη επαφή μου με το χώρο,θα σας διηγηθώ μια αλληγορική ελαφρώς νουάρ ιστοριούλα:
Είσαι στον 101ο όροφο του Empire State Building και μόλις χρεοκόπησες!
Παρουσιάζονται οι εξής επιλογές:
α) Πέφτεις γιατί "είναι ωραίο πράμα η ελευθερία"
β) Πέφτεις και ελπίζεις να σε σώσει ο Σταύρος που κρατάει ένα μαξιλάρι καναπέ και περιμένει στη λεωφόρο
γ) Πέφτεις γιατί "άμα διαπραγματευτείς σωστά,καταργείται ο νόμος της βαρύτητας"
δ) Αποφασίζεις να μην πέσεις και να αντιμετωπίσεις τη σκληρή πραγματικότητα

Είναι δύσκολες οι ώρες.Χρειάζεσαι ένα ποτό.Πηγαίνεις στο μπαρ.Ο μπάρμαν χαμογελάει.Ζητάς ένα malt.Στο φέρνει τίγκα στα παγάκια! Του εξηγείς πως σερβίρεται σκέτο.Χαμογελάει χωρίς λόγο,βγάζει τα παγάκια και στο ξαναδίνει.Του ζητάς άλλο ποτό! Αδειάζει το ποτό και σου βάζει ξανά,χωρίς ν'αλλάξει ποτήρι! Έχεις αρχίσει να εκνευρίζεσαι.Συνεχίζει να χαμογελάει άσκοπα! Του πιάνεις κουβέντα,δεν υπάρχει ψυχή στο μπαρ.Του εξηγείς.Σε κοιτάζει ανέκφραστα,συνεχίζοντας να
χαμογελάει! Περιμένεις να πει κάτι! Επιτέλους μιλάει: "ξέρετε,λέω πως μάλλον πρέπει να πιστέψετε το Σταύρο και να πέσετε,γιατί ωραία είμαστε εδώ στο μπαρ,αλλά στο τέταρτο τραπεζάκι στο βάθος κάθεται ένας κύριος που μου φαίνεται ακροδεξιούλης! Δεν ξέρω κατά πόσον αντέχετε να μοιράζεστε τα εκατονσαρανταεφτά τετραγωνικά του μπαρ με έναν τέτοιο κύριο! Εμένα βέβαια,θα μου επιτρέψετε να μη σας ακολουθήσω,θα σας περιμένω κάτω ελπίζοντας να σημαδέψετε το μαξιλαράκι του Σταύρου"...

Πρόκειται αφαλώς για φανταστική ιστορία: ένας τέτοιος μπάρμαν δε θα δούλευε ποτέ στο ρετιρέ του Empire State Building...



Καλό βόλι!



(Στη φωτογραφία,η σημαντικότερη στιγμή της Μεταπολίτευσης,η στιγμή της ένταξής μας στην Ευρωπαική οικογένεια χάρις στο όραμα ενός μεγάλου πολιτικού! Μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει η σύγκριση με τα "ζάππεια" του νυν αρχηγού της ΝΔ...)

23/1/2015

Thursday, August 21, 2014

Αυγουστιάτικο

- Μιλούσα τις προάλλες με τον Αλεκο που έχει συνεργείο μοτοσικλετών. Μου περιέγραφε την επιμονή προσπάθεια πολλών πελατών του να μειώσουν το κόστος στρεφόμενοι σε μεταχειρισμένα ανταλλακτικά δίχως ομως ταυτόχρονα να προτίθενται να αναλάβουν και το ρίσκο της πιθανής πλημμελούς λειτουργίας τους. Με αλλά λόγια "βρες μου μεταχειρισμένο,φτηνό και εγγυησου πως θα δουλεύει σωστά, αυτη δεν ειναι η δουλειά σου";
Συνεχίζοντας την κουβέντα,μια και αρκετοί απο τους πελάτες του ήταν εκείνη τη στιγμή τριγύρω στα μπαράκια και πλήρωναν αγόγγυστα το δεύτερο,τρίτο κ.ο.κ ποτό/κοκτέιλ ,προσπαθήσαμε να ερμηνεύσουμε το γιατι οι ίδιοι άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετική προθυμία να πληρώσουν διαφορετικές παρεχόμενες υπηρεσίες!
Το συμπέρασμα μας ήταν πως σημαντικό ρόλο παίζει η φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών και οι συνθήκες κάτω απ´ τις οποίες οι άνθρωποι προς τρέχουν σ´ αυτές.
Ενας άνθρωπος που μπαίνει στο μαγαζί του Αλεκου η στο δικό μου (ιατρείο) έρχεται επειδή κάποιο έκτακτο δυςαρεςτο γεγονος  τον έχει αναγκάσει (βλάβη της μοτοσικλέτας του η της υγείας του). Άρα έχει εξ αρχής αρνητική συναισθηματική φόρτιση! Ειναι δυσθυμος,υποφέρει η ενοχλείται και θέλει να απαλλαγεί το συντομότερο απο την αιτία της δυσφορίας του. Γνωρίζει επίσης,πως αυτό θα του προκαλέσει οικονομική επιβάρυνση κι αυτό ειναι κάτι που επιτείνει την αρνητική του διάθεση. Αν σε όλα αυτά προστεθούν και τα παγιωμένα στερεότυπα που θέλουν τους μάστορες και τους γιατρούς συλληβδην "απατεώνες" ,δεν ειναι δύσκολο να ερμηνευθεί η απροθυμία των πελατών τους να πληρώσουν.
Αντίθετα,σε μια αίθουσα αναψυχής,οι άνθρωποι πηγαίνουν με εντελώς διαφορετικές προαιρέσεως. Όχι μόνο ειναι θετικά προδιατεθειμένοι (να "περάσουν καλά"),αλλά και εμπλεοι ελπίδας (να "περάσουν...καλύτερα", ο τι κι αν μπορεί να σημαίνει αυτό...).
Συνεπώς,θεωρούν την οικονομική τους επιβάρυνση ευνόητη και ίσως σε κάποιο βαθμό προαπαιτούμενη αφού,απο τον αριθμό των κερασματων που θα στείλουν,ίσως εξαρτηθεί και η ευδαιμονικη κορύφωση της βραδιάς !
Το συμπέρασμα μας λοιπόν ειναι πως ο άνθρωπος πληρώνει πρόθυμοτερα όταν πρόκειται να ευχαριστηθεί η όταν προσδοκά ευχαρίστηση. Αντίθετα,όταν έχει προηγηθεί ατύχημα,η δυσθυμια της στιγμής τον εμποδίζει να αντιληφθεί το προσδοκώμενο όφελος.
Δεν ξέρω αν ο Επίκουρος θα έβρισκε το συμπέρασμα μας συμβατό με την περί ευδαιμονιας θεωρία του, ούτε αν οι θεωρίες των "οικονομικών της συμπεριφοράς" το έχουν περιγράψει. Ειναι, πάντως, γεγονος!



- Με αφορμή την ανακοίνωση των "βάσεων"εισαγωγής στις σχολές των ΑΕΙ και ΤΕΙ , μου ήρθε στο μυαλό το παρακάτω περιστατικό: την καλύτερη κρέπα στη Λευκάδα την κάνει ο Σπύρος! Το ωράριο του ,τώρα που ειναι καλοκαίρι,ειναι 11 το πρωί με 5 το ξημέρωμα. Ο ιδιος δουλεύει απο τις 8 το
βράδυ μέχρι το κλείσιμο και υπολογίζω πως βγάζει περίπου 200 κρέπες την ημέρα (χωρίς όσες
βγάζουν οι συνεργάτες του). Δουλεύει γρήγορα,δεν τσιγκουνεύεται υλικά,δοκιμάζει συνδυασμούς
γεύσεων και έχει συγκεκριμένες απόψεις.
" Η κρέπα πρέπει να ειναι πάντοτε φρέσκια" και " τα παιδιά ειναι οι πιο απαιτητικοί πελάτες" ειναι δυο απ´ αυτές. Νομίζω πως ειναι ενας πραγματικός επιχειρηματίας του είδους και φυσικα η δουλειά του ειναι δικαιολογημένα αποδοτική.
Στην εύλογη απορία "τι σχέση έχουν οι βάσεις με τις κρέπες" πρέπει να πω πως ο Σπύρος ήταν ως μαθητής ανεπαρκεστατος. Είχε μείνει στην ίδια τάξη τουλάχιστον μια φορά και τελείωσε το σχολείο προφανώς χαριστικά.
Αυτό φυσικα δεν τον καταδίκασε! Η ζωή ευτυχώς ειναι απείρως πλουσιότερη και πολυπλοκότερη απο τα σχολικά στερεότυπα. Ο Σπύρος δουλεύει εξαιρετικά ,βγάζει εισόδημα πολύ πριν απο το μέσο
απόφοιτο οποιασδήποτε σχολής και μάλλον αρκετά υψηλότερο! Επιπλέον,ο τι του λείπει σε θεωρητική κατάρτιση το αναπληρώνει- με το παραπάνω- η εμπειρία και η διάθεση του να μάθει απ
αυτήν. Φαντάζεται κανεις πως ειναι δυνατόν στην επιχείρηση του Σπύρου να κάνει...κατάληψη
κάποιος η να απαιτήσει κάποιος υπάλληλος να...μην αξιολογηθεί επειδή δήθεν τον αξιολογούν "τα
ματιά των πελατών";
Προφανώς ειναι αδιανόητα τα παραπάνω για ένα κρεπαδικο. Ειναι ομως απολύτως ευνόητα για ένα οποιοδήποτε Ελληνικό Πανεπιστήμιο"! Το γεγονος δεν ειναι καθόλου άσχετο με την εκ διαμέτρου αντίθετη απήχηση που έχουν οι κρέπες και τα Ελληνικά πτυχία στην αγορά...
Περάσαμε κατα τις 3 το βράδυ και παράγγειλαμε. Ο Αλέκος δεν παρήγγειλε υλικά,ζήτησε κάτι "δροσερό,όχι πικάντικο,ούτε καυτερο,ελαφρύ και χωρίς φέτα". Ο Σπύρος αυτοςχεδιαςε και εκτέλεσε.
Άλλη μια ιδιαιτερότητα του επιχειρείν ειναι η αυτενέργεια,ο πειραματισμος,η δημιουργία! Την ίδια στιγμή,τα Πανεπιστήμια μας ασχολούνται ακόμη με την "αυθεντία" του καθηγητικού συγγράμματος...
Αν λοιπόν κάποιος νέος άνθρωπος διαβάζει αυτές τις γραμμές,ελπίζω να πείστηκε πως το Πανεπιστήμιο-ειδικά το Ελληνικό- δεν ειναι,ευτυχώς,μονόδρομος στη ζωή!
"Γίνε καλός σ´ αυτό που κανεις",αυτη ειναι μια αναμφισβήτητη αρχή!
Τα υπόλοιπα θα στα δείξει η ζωή,που διαρκώς μεταβάλλεται...


- Σε αντίθεση με το Σπύρο,οι περισσότεροι απο όσους δραστηριοποιούνται σε επιχειρήσεις εξαρτημένες απο την περιοδική τουριστική έξαρση,έχουν κατα κανόνα διαφορετική νοοτροπία. Επιδιώκουν γρήγορο,ακοπο κέρδος, επιζητούν τουρισμό υψηλής απόδοσης,αλλά ειναι ελάχιστα διατεθειμένοι να προσαρμόσουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών τους στο αποτιμωμενο κοςτος και ακόμη λιγότερο διατεθειμένοι να προσαρμόσουν το κόστος αυτό στις οικονομικές δυνατότητες του επίδοξου αγοραστή!
Με απλα λόγια παρέχουν μέτριες υπηρεσίες σε υψηλό κόστος!
Λογικό ειναι οι τουρίστες να επιλέγουν εναλλακτικές οδούς.
Όταν η ταβέρνα η το εστιατόριο ειναι ακριβά,θα στραφούν σε πρόχειρο φαγητό
(σουβλάκι,κρέπα,σάντουιτς).
Τα εστιατόρια υπολειτουργούν,αλλά στα σούπερ μάρκετ,στα οποια ο κόσμος αγοράζει πρώτες ύλες παραςκευης φαγητού,γίνεται χαμός!
Στα δε φθηνότερα σούπερ μάρκετ/αλυςιδες κανονικό προσκύνημα!
Η αγορά,παρά τις στρεβλώσεις,λειτουργεί! Οι άνθρωποι προσαρμόζουν τις ανάγκες τους στις οικονομικές τους δυνατότητες,ιεραρχουν τις ανάγκες τους ικανοποιώντας κατα προτεραιότητα όσες θεωρούν σημαντικότερες και αφήνοντας τις δευτερεύουσες για αργότερα, συγκρίνουν τιμές και επιλέγουν τη φθηνότερη επιλογή μεταξύ ομοειδών προϊόντων και υπηρεσιών.
Με αλλά λόγια,οι άνθρωποι "οικονομουν"!
Κάνουν αυτό που έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια και χάρις στο οποίο δημιούργησαν απόθεμα κεφαλαίου,τεχνολογία,πολιτισμό...
Αυτη την απλή αλήθεια οφείλουν να έχουν κατα νου οι τουριστικοί επιχειρηματιες,καθε φορά που οι τουρίστες επιλέγουν να αγοράσουν ψωμί και ντομάτες,παρά να χρεωθούν 8 ευρώ για μια ντοματοσαλάτα...



- Ο Αύγουστος,ειναι για μένα συνυφασμένος με κάποιου βαθμού υπαρξιακες αναζητήσεις. Κάτι τα φεγγάρια του,κάτι το επερχόμενο φθινόπωρο, η ατμόσφαιρα υποβάλλει μια υπερβατικοτητα. Φέτος,μη βρίσκοντας ταξιδιωτικό μυθιστόρημα,επέλεξα ένα μεταφυςικο. Ο "Μελμοθ,ο περιπλανώμενος",μέχρι τώρα δικαιώνει τις προσδοκίες μου! Ελπίζω να καταφέρω και φέτος μια μικρή απομόνωση σε κάποιο απόμερο ακρογιάλι. Κάτι έχω στο μυαλό.
Καλή συνέχεια...


21/8/2014



Tuesday, August 12, 2014

Θερινό σινεμά...


1966: "Un homme et une femme"

Ο Trintignant τρέχει να αγκαλιάσει την Aimee και κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει γι'αυτό.
Η σκηνή δεν είναι διόλου politically correct,αλλά και ποιος έρωτας είναι πολιτικά ορθός;
Το αυτοκίνητο τρέχει στην αμμουδιά καταστρέφοντας τα αυγά της careta-careta και παραβιάζοντας τις διατάξεις περί αιγιαλού! Κοινώς,ένας εξυπνάκιας φιγουρατζής με τη Mustang του,που έχει χαλασμένοδεξί φλας (σημειολογικά άραγε;) μας κάνει να ζηλεύουμε!Ο καιρός βέβαια δεν παραπέμεπι σε καλοκαίρι,αλλά θα κάνουμε μια παρέκβαση και θα φανταστούμε πως είναι ίσως Σεπτέμβρης στη Νορμανδική ακτή...


1976: "Το αγκίστρι"

Η καλτ περίοδος του ελληνικού σινεμά,συμπίπτει με τη Μεταπολίτευση και τις συνεργασίες με αλλοδαπούς σκηνοθέτες,παραγωγούς και ηθοποιούς. Κι αυτό το έργο δεν ήταν εναρμονισμένο με τα ήθη της εποχής! Ποιον ενδιέφερε η περιπέτεια ενός εύπορου μεσήλικα,η νεότερη γυναίκα του οποίου τον απατούσε με έναν play boy;Το αφελές σενάριο προσπαθούσε να διασώσει η μουσική του Χατζηνάσιου και η πανέμορφη Barbara Bouchet! Σε κάποιο βαθμό το κατόρθωσαν.

1967: "The Graduate"

Η ταινία που καθιέρωσε τον Dustin Hoffman,δικαιολογημένα φυσικά! Ο απόφοιτος baby boomer που οδηγάει Alfa Romeo Spider και η Mrs. και Miss Robinson. Έχω σοβαρές ενστάσεις για το φινάλε,θα προτιμούσα τον Ben να χάνεται με τη Spider στο ηλιοβασίλεμα με τα τραγούδια των Simon&Garfunkel,αλλά έστω...

1968: "Κορίτσια στον ήλιο"

Για κάποιο λόγο,αρέσει και στους "κουλτουριάρηδες",οπότε μπορούμε χωρίς ενοχές να την εντάξουμε στη λίστα.Το σενάριο είναι για τα θηρία,αλλά η όμορφη Lomberg και το τραγούδι της Δημητριάδη μας ταξιδεύουν...

1970: "Trinita"

Ξεφεύγουμε από τα love stories και παραμένουμε σε cult κλίμα,υπενθυμίζοντας το θρυλικό δίδυμο Terence Hill-Bud Spencer ή αλλιώς ο έξυπνος γόης και ο μπουλντόζας που σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Κι αυτή η ταινία καθόλου politically correct: ξύλο και σεξιστικά αστεία! Τι να κάνουμε όμως που εμάς μας αρέσει; Πρωταγωνιστής φυσικά το γκονγκ που ντύνει ηχητικά τις μπουνιές του Bud Spencer...

1986: "Stand by me"

Τα καλύτερά μας χρόνια,όπως μόνο με τους φίλους μας τα ζήσαμε και όπως μόνο μια φορά τα ζει κανείς...

2004: "Motorcycle diaries"

Η φιλία,το ταξίδι,η μοτοσικλέτα,η πολιτικοποίηση,τα υπέροχα τοπία της Νότιας Αμερικής.Παρ'όλο που ο προορισμός τελικά στράβωσε,η αθωότητα και η αφέλεια της νιότης διατηρούν τη γοητεία τους...

1973: "The way we were"

Ο Redford είναι υπέροχος,όπως πάντα,η Streisand τραγουδάει συγκλονιστικά όπως πάντα (και παίζει και έξοχα),η ιστορία είναι ρεαλιστική,δίχως happy end,αλλά μένει το τραγούδι και η αίσθηση της νιότης που κάπου παραμένει ζωντανή μέσα μας.
"You never give up,do you"?



Καλό καλοκαίρι...



12/8/2014

Thursday, July 3, 2014

Ο λύχνος του Ταμήλου

Ένας από τους πολιτικούς "αστέρες" της λαϊκής δεξιάς,πρόσφατα προέβη στη διαπίστωση πως "το ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό"
http://www.enikos.gr/politics/247463,BINTEO-Tamhlos:To_reyma_den_einai_koinwn.html
Το ζήτημα ξεσήκωσε την αριστερά και τα media αλλά-εκτιμώ-για λάθος λόγους.
Ενώ δηλαδή θα έπρεπε να ενοχλήσει η υπόδειξη Ταμήλου στους πολίτες να αλλάξουν τους όρους διαβίωσής τους και να επιστρέψουν στα δεδομένα της δεκαετίας του "20 ("στο χωριό με τη λάμπα πετρελαίου"),τους ενόχλησε η άρνησή του να αποδεχθεί την "κοινωνική φύση του ρεύματος".Τους ενόχλησε δηλαδή η αλήθεια,αλλά δε τους ενόχλησε ο αυταρχισμός!
Διότι,εν προκειμένω,το ηλεκτρικό ρεύμα ασφαλώς και δεν είναι κοινωνικό αγαθό,με την αυστηρή έννοια του όρου.

Ας γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος.
Αν ως "κοινωνικό αγαθό" νοείται το προϊόν ή η υπηρεσία που είναι ευκταίο να είναι διαθέσιμα στο σύνολο του πληθυσμού,τότε κοινωνικά αγαθά είναι σχεδόν το σύνολο των αγαθών και υπηρεσιών που παρέχει στους ανθρώπους ο σύγχρονος πολιτισμός.Είναι προφανές πως μια τέτοια διασταλτική ερμηνεία του όρου-την οποία υιοθετεί η αριστερά-ταυτίζει κατ'ουσίαν κάθε τεχνολογικό επίτευγμα με την κοινωνική του διάσταση.Ακριβέστερα,εν ονόματι των κοινωνικών διαστάσεων των κατακτήσεων του πολιτισμού,περιφρονούνται οι οικονομικές προϋποθέσεις υλοποίησής τους και διακηρύσσεται η καθολικότητα της ισχύος τους ως δεδομένη!
Πρόκειται για ένα λογικό άλμα το οποίο παρά τις αγαθές του προθέσεις,διαπράττει ένα θεμελιώδες σφάλμα: ταυτίζει το ευκταίο με το εφικτό!
Αλλά ένα αγαθό ή μια υπηρεσία που προάγει την ανθρώπινη ζωή δεν υφίστανται από μόνα τους,επειδή τα επιθυμούμε,αλλά επειδή συντρέχουν οι οικονομικοί όροι υλοποίησής τους!

Ας μιλήσουμε με παραδείγματα:
-Το νερό της θάλασσας είναι κοινωνικό αγαθό.Το νερό της πισίνας είναι οικονομικό αγαθό.
-Το νερό της βροχής είναι κοινωνικό αγαθό.Το νερό του μπεκ είναι οικονομικό αγαθό.
-Το νερό που πίνει κάποιος από ένα ρυάκι είναι κοινωνικό αγαθό.Το εμφιαλωμένο που πίνει κάποιος άλλος είναι οικονομικό αγαθό.
-Το νερό που πίνουν άνθρωποι και ζώα απ'το ποτάμι είναι κοινωνικό αγαθό.Το νερό που πίνουν άνθρωποι και ζώα από το δίκτυο ύδρευσης είναι οικονομικό αγαθό.
-Ο αέρας είναι κοινωνικό αγαθό.Το ιστιοφόρο,ο ανεμόμυλος,η ανεμογεννήτρια είναι οικονομικά αγαθά.
-Το ηλιακό φως είναι κοινωνικό αγαθό.Το ηλεκτρικό φως που καίνε οι λαμπτήρες και φωτίζει τις πόλεις των ανθρώπων μέσω των δικτύων ηλεκτροδότησης είναι οικονομικό αγαθό.
-Η ζέστη που εκπέμπει ο ήλιος είναι κοινωνικό αγαθό.Η ζέστη που εκπέμπουν τα συστήματα θέρμανσης είναι οικονομικό αγαθό.
-Η εκπαίδευση δια της εμπειρίας είναι κοινωνικό αγαθό.Η εκπαίδευση δια του εκπαιδευτικού συστήματος είναι οικονομικό αγαθό.
-Το ματζούνι ως φάρμακο είναι κοινωνικό αγαθό.Το φάρμακο ως προϊόν βιοχημικής έρευνας και στοιχείο πιστοποιημένης θεραπευτικής είναι οικονομικό αγαθό.
-Η υγεία ως βιολογικό γεγονός είναι κοινωνικό αγαθό πεπερασμένης διάρκειας.Η υγεία ως συνέπεια των εφαρμογών της ιατρικής είναι οικονομικό αγαθό (κι αυτό πεπερασμένης διάρκειας).

Και για να μη μακρηγορούμε,κοινωνικά αγαθά,με την έννοια των προσφερόμενων σε αφθονία,είναι μόνο ο ήλιος,η θάλασσα και ο αέρας.Σε μικρότερο βαθμό προστίθενται η βροχή και τα ποτάμια.
Αυτά είναι που άνθρωποι και ζώα απολαμβάνουν εξίσου,σε αφθονία και δίχως περιορισμούς.

Όλα τα άλλα,όσα συνιστούν την ουσία του ανθρώπινου πολιτισμού,είναι οικονομικά αγαθά.
Παράγονται από τη διαδικασία του "οικονομείν": δηλαδή της εξοικονόμησης πόρων και ενέργειας,της συσσώρευσης κεφαλαίου και της επιτυχημένης επένδυσης του κεφαλαίου αυτού.
Η οικονομία δηλαδή,όχι μόνο δεν αντιτίθεται στις ανθρώπινες ανάγκες,αλλά αποτελεί αντίθετα το μοναδικό τρόπο για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους.
Το να μη σπαταλάς αλόγιστα έναν πόρο πεπερασμένης ποσότητας,δε συνιστά πρακτική που αντιτίθεται στο ανθρώπινο συμφέρον.Συνιστά αντίθετα,τη μόνη ορθολογική επιλογή προάσπισης του συμφέροντος αυτού.

Συχνά ακούμε να αντιδιαστέλλονται οι οικονομικές απαιτήσεις από τις ανθρώπινες ανάγκες,οι "άνθρωποι" από τους "αριθμούς".Πρόκειται είτε για παρανόηση εξ αγνοίας, είτε για υστερόβουλη διαστρέβλωση.
Ο σεβασμός στις αρχές του οικονομείν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση του ανθρώπου.
Σε συλλογικό δε επίπεδο,για την προαγωγή της κοινωνίας των ανθρώπων και για την ικανοποίηση των ολοένα περισσότερων και ολοένα υψηλότερης τάξης (πολυτελέστερων) αναγκών που παρουσιάζονται στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Όσο αφελής είναι η παραίνεση Ταμήλου για απάρνηση του ηλεκτρισμού και επιστροφή στη λάμπα πετρελαίου (που κι αυτή υπήρξε οικονομικό αγαθό της εποχής της),άλλο τόσο αφελής είναι και η διασταλτική ερμηνεία των κοινωνικών αγαθών,ιδίως δε η αποσύνδεσή τους από τα οικονομικά προαπαιτούμενα δια των οποίων αυτά παρέχονται.
Επόμενο βήμα στο δρόμο της αφέλειας,η ταύτιση του δημοσίως παρεχόμενου αγαθού με το "δωρεάν"!
"Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα",είτε το πληρώνεις εσύ είτε σου το παρέχει κάποιος.Πίσω από την παρασκευή ενός γεύματος κρύβεται μια οικονομική διαδικασία,άρα μια διαδικασία με συγκεκριμένο κόστος,το οποίο κάποιος κάποτε πρέπει να καταβάλλει.Αν αυτό δε συμβεί,αργά ή γρήγορα η διαδικασία παρασκευής θα καταστεί ασύμφορη για όσους συμμετέχουν σ'αυτήν και το γεύμα θα εκλείψει!
Περιφρονώντας τις αρχές της οικονομίας περιφρονούμε τις ανθρώπινες ανάγκες λοιπόν.

Καλό είναι αυτό να το έχουμε κατά νου οποτεδήποτε ξιφουλκούμε κατά των "αριθμών".
Από τον Ταμήλο βέβαια δεν έχω ιδιαίτερες απαιτήσεις.
Αλλά από τους εν αναμονή κυβερνήτες και τους κήρυκες του συναισθηματικού ανθρωπισμού απαιτώ περισσότερα.

Μια άλλη παράμετρος όμως δεν πρέπει να μας διαφύγει.
Κατά κανόνα όσοι περιφρονούν την οικονομία και τους νόμους της,αρέσκονται να υποδεικνύουν στους ανθρώπους επιλογές διαβίωσης.Το φαινόμενο δεν είναι παράδοξο.Η περιφρόνηση του ορθολογισμού-έκφραση του οποίου αποτελεί η αριθμητική των οικονομικών-συχνά συνοδεύεται από κάποιας μορφής αυταρχικότητα.
Εν προκειμένω,ο Ταμήλος παροτρύνει τους πολίτες να επιστρέψουν στο χωριό τους και στη λάμπα πετρελαίου.
Θυμάμαι όμως,με αφορμή τα γεγονότα στις Σκουριές της Χαλκιδικής μια αντίστοιχη παρότρυνση από την-υποτιθέμενη-άλλη πλευρά του φάσματος.Ο Τάσος Κουράκης είχε τότε προτείνει στους μεταλλωρύχους να γίνουν...μελισσοκόμοι! Κατά τη γνώμη του,αυτό το επάγγελμα θα ήταν οικολογικά ορθότερο και ενδεχομένως πιο αποδοτικό.
Ο καθένας φυσικά δικαιούται να έχει τη γνώμη του.Αλλά αυτό που συνδέει εν προκειμένω έναν λαϊκό δεξιό και έναν σοσιαλιστή,είναι η ευκολία με την οποία θωρούν πως δικαιούνται να υποδεικνύουν στους άλλους επιλογές ζωής: "που θα πάτε να ζήσετε,πως θα φωτίζεστε,τι δουλειά θα κάνετε" κλπ.
Η σύμπλευση είναι σημειολογικά ενδιαφέρουσα και -υποπτεύομαι- όχι η μοναδική.

Στο μεταξύ,κάπου ανάμεσα στο λυχνάρι του Ταμήλου και στην κυψέλη του Κουράκη,ελπίζω να βρεθεί λίγος χώρος για να ζήσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι...


3/7/2014

Saturday, May 17, 2014

Απόκρυφες ιστορίες

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές,είναι καιρός να σας διηγηθώ μια άγνωστη ιστορία εξαιρετικά δραματική και ταυτόχρονα διδακτική.Μια ιστορία απ'το νησί μου,τη Λευκάδα και συγκεκριμένα την ορεινή της ενδοχώρα.Μια ιστορία βγαλμένη απ'τις μαύρες σελίδες της εθνικής προδοσίας,απ'την οποία έχει τόσο ταλαιπωρηθεί η δύστυχη χώρα μας.

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται στη περίοδο της Αμερικανικής κατοχής.Όπως πολύ καλά γνωρίζετε,η χούντα δεν τελείωσε το "73,ούτε βέβαια το '74 όπως προσπαθούν να μας πείσουν διάφοροι πράκτορες.Η χούντα συνεχίζεται,μαζί με τη Γερμανική κατοχή,την Τουρκοκρατία,τη διαρκώς επαναλαμβανόμενη άλωση της Πόλης,τη Ρωμαϊκή κατοχή,την προδοσία του Εφιάλτη και την αρπαγή της ωραίας Ελένης,από όλους αυτούς που διαχρονικά μας επιβουλεύονται.
Την εποχή λοιπόν που στο νησί λειτουργούσε η Αμερικανική βάση-ραντάρ στον ορεινό όγκο του νησιού,ένας γιάνκης απ'το Τενεσή,είχε φέρει μαζί του ως κατοικίδιο,ένα μωρό αλιγάτορα! Το συμπαθές αμφίβιο,τριγυρνώντας στο οροπέδιο της Εγκλουβής,με τις διάσημες φακές,έτυχε να δοκιμάσει μια μέρα τον καρπό τους.
Οι συνέπειες αυτής της δοκιμής είχαν αδιανόητες επιπτώσεις!
Κατ'αρχήν το ζώο έγινε φυτοφάγο!
Ήταν ο μοναδικός αλιγάτορας στον κόσμο που αρνούνταν πεισματικά να φάει κρέας και κατανάλωνε μόνο φακές Εγκλουβής!
Ακόμη κι όταν κάποιοι επιχείρησαν να τον ξεγελάσουν με μίγμα από φακές Agrino/3A και Καναδά,το ζώο αρνήθηκε να φάει και κήρυξε απεργία πείνας,μέχρι που το λυπήθηκαν και του ξαναδώσανε Εγκλουβής!

Ο vegetarian αλιγάτορας όμως,σύντομα έμελλε να αποκαλύψει κάτι ακόμη πιο θαυμαστό.
Τις αδιανόητες θεραπευτικές του ιδιότητες!
Το θαύμα αποκαλύφθηκε-όπως όλα τα θαύματα άλλωστε-μια νύχτα με πανσέληνο κι ενώ ο διοικητής της στρατιωτικής βάσης,σμηναγός Piaston ("Πιάστονα" τον φώναζαν οι ντόπιοι),βρίσκονταν καθηλωμένος στο κρεβάτι με οξεία οσφυαλγία ("λουμπάγκο" που θα'λεγε και η Σαπφώ Νοταρά).
Άγνωστο πως,ο νεαρός αλιγάτορας βρέθηκε να σέρνει την κοιλιά του πάνω στη μέση του σμηναγού,την ώρα που αυτός κοιμόνταν.Ο άντρας ξύπνησε απότομα κι ενώ η αρχική του αντίδραση ήταν να διατάξει τον τουφεκισμό του ερπετού που διέκοψε το αγαπημένο του όνειρο (ψωμί με φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα φράουλα,σερβιρισμένο απ'την Ann Margaret με μπικίνι),αμέσως συνειδητοποίησε πως η οσφυαλγία του είχε εξαφανιστεί!

Το ζώο μεταφέρθηκε άμεσα στο ιατρείο της βάσης για περαιτέρω διερεύνηση.Όλα τα περιστατικά απέδειξαν τις ιαματικές του ιδιότητες.Ο αλιγάτορας ήταν πανθεραπευτής.Κάθε ασθένεια,από απλό κρυολόγημα μέχρι οξεία σκωληκοειδίτιδα,γίνονταν παρελθόν,αρκεί το vegetarian τετράποδο να περπατούσε πάνω στο σώμα του αρρώστου!

Όλοι συνειδητοποίησαν ξαφνικά πως κάτι σπάνιο και ακατανόητο συνέβαινε.Κάτι που-ως γνωστόν-μόνο στην ευλογημένη Ελληνική γη μπορεί να παρατηρηθεί!
Σύντομα ο αλιγάτορας έγινε θρύλος στο νησί.
Άνθρωποι συνέρρεαν κατά εκατοντάδες για να θεραπευτούν.Εκ γενετής τυφλοί,ανάπηρα παιδιά,παραπληγικοί,κωφάλαλοι,οτιδήποτε μπορούσε κανείς να φανταστεί!
"Στείλτονα να τον πρεβατήσ" ο κορκόδειλος παιδάκι μ'", ("στείλε τον να τον περπατήσει ο κροκόδειλος")συνιστούσαν οι γριές σε κάθε άρρωστο που πρόστρεχε.

Φυσικά,η ιατρική αδυνατούσε να εξηγήσει το φαινόμενο.
Κι αφού η επιστήμη αποσύρεται,ο δρόμος προς τη "λαϊκή δοξασία" ανοίγει διάπλατα.
Ερμηνείες υπήρξαν διάφορες.
Αυτή όμως που τελικά επικράτησε-για λόγους αταβιστικής συνέπειας-ήταν η ερμηνεία της Τ.Ο του ΚΚΕ Καρυάς/Εγκλουβής : "ο αλιγάτορας ήταν ένα ακόμη μυστικό όπλο των Αμερικάνων και πίσω απ'τις δήθεν ιαματικές του ικανότητες κρύβονταν άλλος ένας θανάσιμος κίνδυνος για το λαϊκό κίνημα"!

Σύντομα,το άτυχο τετράποδο εξαφανίστηκε.Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε,αν και γέροντες της περιοχής συχνά θυμούνται "μια ωραία πράσινη σούπα που σερβίριζε για ένα χειμώνα η ταβέρνα του μπαρμπα-Βασίλη" στην Καρυά!

Ωστόσο,το μυστικό πλέον είχε αποκαλυφθεί και εκατοντάδες αιτήσεις κατέφθαναν στη Νομαρχία Λευκάδας.Άνθρωποι απ'όλο τον κόσμο ζητούσαν άδεια να φέρουν αλιγάτορες για να βοσκήσουν φακές στο οροπέδιο της Εγκλουβής!
Ακόμη και η Lacoste ζήτησε άδεια απ'την Κοινότητα Εγκλουβής για να εγκαταστήσει εργοστάσιο παρασκευής καλλυντικών στο οροπέδιο!
Εν όψει αυτών των εξελίξεων το Ελληνικό Κράτος,ως θεματοφύλακας των παραδόσεων και της εθνικής μας ανεξαρτησίας,έλαβε τη μόνη σωστή απόφαση,σε συμφωνία με την ένδοξη παράδοση του λαού μας: απέρριψε μετά βδελυγμίας τις αιτήσεις των κερδοσκόπων κεφαλαιοκρατών,διακήρυξε πως "οι αλιγάτορες-γιατροί ανήκουν στο λαό" και ίδρυσε ένα ΝΠΔΔ με τίτλο "Παρατηρητήριο Παρακολούθησης Ιαματικών Αλιγατόρων" ("Πα.Παρ.Ι.Α"),με έδρα την Εγκλουβή και πρόεδρο το-γνωστό για την προσφορά του στους λαϊκούς αγώνες-αγροτοσυνδικαλιστή Τέλη Πιτσκολέα!

Ο σκοπός του "Πα.Παρ.Ι.Α" ήταν απλός: η προστασία του vegetarian αλιγάτορα,η εξασφάλιση συνθηκών απρόσκοπτης βόσκησης φακής και η δωρεάν παροχή ιατρικών-αλιγατορικών υπηρεσιών σε όποιον τις είχε ανάγκη!
Φυσικά,για την επιτυχία του στόχου αυτού,το κέντρο χρειάζονταν στελέχωση: καμιά εκατοστή Λευκαδίτες,διαλεγμένοι με αξιοκρατικές-όπως πάντα-διαδικασίες προσλήφθηκαν στο "Πα.Παρ.Ι.Α" με αποκλειστικό γνώμονα την "προσφορά στον τόπο"!
Το πρώτο εκτροφείο αλιγατόρων λοιπόν είχε στηθεί στο Οροπέδιο της Εγκλουβής.Τριακόσιοι αλιγάτορες,διαλεγμένοι από τον Τέλη Πιτσκολέα,μετά από ένα εβδομαδιαίο ταξίδι στη Νέα Ορλεάνη,στο οποίο συμμετείχαν άλλα πενήντα στελέχη ειδικών (κτηνιάτρων,στλεχών του ΠαΠαρΙΑ,δημοσιογράφων,κοινωνιολόγων κλπ),άρχισαν να βόσκουν φακές στην Εγκλουβή!

Λίγους μήνες μετά,ήρθε η ώρα να δείξουν την αξία τους: ένας αιμόφυρτος πολυτραυματίας διακομίστηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο "Πα.Παρ.Ι.Α".Οι γιατροί του Νοσοκομείου τον θεωρούσαν καταδικασμένο.Μοναδική ελπίδα πια οι αλιγάτορες.Ο ασθενής αφέθηκε μπροστά στο "Νιόνιο",το χαϊδεμένο αλιγάτορα του "Πα.Παρ.Ι.Α".Κάτι όμως περίεργο συνέβη εκείνη τη μέρα και ο "Νιόνιος",αντί να θεραπεύσει τον ασθενή...τον καταβρόχθισε!
Ακολούθησε γενικευμένη φρενίτιδα.
Οι υπόλοιποι αλιγάτορες,μεθυσμένοι απ'τη θέα του αίματος εφόρμησαν εναντίον κάθε ζωντανού (δίποδου και τεράποδου) της περιοχής!
Μετά από τετράωρη μάχη,στην οποία επιστρατεύθηκαν επίλεκτες μονάδες του στρατού,οι αλιγάτορες εξοντώθηκαν μέχρις ενός.Πρόλαβαν όμως να φάνε είκοσι κατσίκες,δεκαπέντε αγελάδες,σαράντα κοτόπουλα και τρεις συνδικαλιστές του Πα.Παρ.Ι.Α...
Αυτό υπήρξε το θλιβερό φινάλε του εκτροφείου αλιγατόρων.
Κανείς ποτέ δεν έδωσε επαρκή εξήγηση για το συμβάν,εκτός ίσως απ'την Τ.Ο του ΚΚΕ σύμφωνα με την οποία "σκοτεινός δάκτυλος-πιθανότατα απ'τη CIA της παρακείμενης βάσης-έδρασε τρελαίνοντας τους αλιγάτορες και στρέφοντας τους ενάντια στο λαό"! Η ανακοίνωση καλούσε αλιγάτορες και ανθρώπους σε κοινή συστράτευση ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τη συνωμοσία του κεφαλαίου.
Άφηνε επίσης να εννοηθεί-χωρίς να τους κατονομάζει-ως συνένοχους στο έγκλημα,τον Ιατρικό και Φαρμακευτικό Σύλλογο Λευκάδας που "δεν άντεχαν να βλέπουν τους αλιγάτορες να τους παίρνουν τις δουλειές"!

Η κυβέρνηση θορυβημένη,αποφάσισε τη διακοπή της εκτροφής αλιγατόρων.
Πριν λίγους μήνες μάλιστα,η εθνοκτόνος τρόϊκα ζήτησε το τελικό χτύπημα: το κλείσιμο του "Πα.Παρ.Ι.Α"!
Ιδού λοιπόν το σκάνδαλο φίλες και φίλοι: ένα ίδρυμα που προάγει την οικολογική συνείδηση και τη ζωοφιλία,τη μελέτη της συμπεριφοράς των αλιγατόρων και τις νεωτερικές χρήσεις της φακής,ένα ίδρυμα με σημαντική συμβολή στο λαϊκό πολιτισμό, "θέλουν τώρα να το κλείσουν"!
Και το χειρότερο απ'όλα: ένοχη σιωπή καλύπτει τις θέσεις των υποψηφίων γύρω απ'το ζήτημα!
Κανείς δεν έχει πάρει θέση για το "Πα.Παρ.Ι.Α"!
Πριν λίγες εβδομάδες οι εργαζόμενοι του "Πα.Παρ.Ι.Α" που είναι σε διαθεσιμότητα,ζήτησαν συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό,δίχως τα ΜΜΕ να αναδείξουν το πρόβλημα!

Γιατί τόση ένοχη σιωπή?
Ακόμη κι αν δεν υπάρχει πια αντικείμενο,πως θα ξεφύγουμε απ'την οικονομική κρίση αν δε στηρίξουμε θεσμούς σαν το "Πα.Παρ.Ι.Α"?
Αν κλείσει το "Πα.Παρ.Ι.Α" ποιος θα "κινεί την αγορά"?
Γίνεται πράσινη ανάπτυξη δίχως "Πα.Παρ.Ι.Α"?

Αυτά είναι ερωτήματα που ζητούν απάντηση.
Και σ'αυτά πρέπει να απαντήσεις πριν δώσεις την ψήφο σου ω πολίτη της χώρας!
Διότι "Πα.Παρ.Ι.Α" υπάρχουν παντού-όχι μόνο στη Λευκάδα!
Σκέψου λοιπόν και αποφάσισε.
Το μέλλον των "Πα.Παρ.Ι.Α" είναι στα χέρια σου!


17/5/2014

Friday, May 9, 2014

Ανεπίκαιρα (2)

-Καθώς πλησιάζουν οι ευρωεκλογές,το κλίμα έχει αρχίσει να ζεσταίνεται. Ο καθένας επιστρατεύει οποιοδήποτε επιχείρημα του φαίνεται προσφορότερο,προκειμένου να προσελκύσει ψήφους. Φυσικά,σοβαρή συζήτηση για την Ευρώπη δεν πρόκειται να γίνει! Ας μην έχουμε παράλογες απαιτήσεις! Ζητήματα όπως η κρίση χρέους,η δημογραφική γήρανση και η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος,το πρόβλημα της εισροής μεταναστών και η διαχείρισή τους με ανθρωπιστικό πνεύμα και συναίσθηση των δυνατοτήτων φιλοξενίας, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας και η αντιμετώπισή της,η απουσία κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης απ'το φυσικό αέριο της Ρωσίας και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις αυτής,για να αναφέρω λίγα μόνο ενδεικτικά,δεν πρόκειται καν να απασχολήσουν τον πολιτικό διάλογο στα καθ'ημάς!
Στην Ελλάδα,άλλα ζητήματα μας απασχολούν: όπως έγραψε ένας φίλος στο fb, τα διλήμματα που βασανίζουν τη χώρα είναι η χωροθέτηση των πάγκων στις λαϊκές,η διάρκεια ζωής του γάλακτος,το αν θα πουλάνε ντεπόν τα σούπερ μάρκετ και παντόφλες τα φαρμακεία και κάθε πόσες Κυριακές μπορούν να ανοίγουν τα μαγαζιά (εννοείται πάντοτε,μετά το τέλος της Κυριακάτικης θείας λειτουργίας)...

-Εν μέσω αυτής της ιλαρότητας είναι εύλογα και τα διλήμματα που προβάλλουν οι υποψήφιοι.Ζήτημα... κυβερνητικής επιβίωσης επ'αφορμή των ευρωεκλογών θέτει ο αντιπρόεδρος Βενιζέλος, πρόταγμα εθνικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας κραδαίνει ο ...αριστερός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και σε ανάλογο πνεύμα κινούνται και οι λοιπές τοποθετήσεις.Ο πολιτικός διάλογος στη χώρα βρίσκεται καθηλωμένος σε μια αντίληψη ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος ερασιτεχνικής κατηγορίας: όλοι πάνε για να βρίσουν,κανείς για να δει το ματς!

-Ένα στοιχείο που πάντοτε μου προξενούσε κατάπληξη,είναι η διαχρονική κατηγορία της "υποκλοπής ιδεών" που απέδιδαν τα πάλαι ποτέ μεγάλα κυβερνητικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) το ένα στο άλλο.Ήταν αδύνατον να διεκδικήσει κανείς τη σύλληψη μιας ιδέας ως πρωτότυπης.Πάντοτε κάποιος άλλος την είχε διατυπώσει πριν απ'αυτόν παλιότερα,αλλά "δεν είχε γίνει αντιληπτή"! Βλέπω πως τα κόμματα εξουσίας εξέλιπαν,αλλά οι κακές του συνήθειες μετακόμισαν στα διάδοχα σχήματα,ακόμη και στον αποκαλούμενο "μεταρρυθμιστικό χώρο". Συνήθως τέτοια επιχειρήματα υποκρύπτουν εκνευρισμό,οφειλόμενο στην έλλειψη δημοφιλίας.Ελπίζω να λαθεύω.Στη ζωή πάντως δεν έχει σημασία ποιος είδε πρώτος το κορίτσι,αλλά ποιος το κέρδισε...

-Μια ενδιαφέρουσα σχετική ιστορία στην επιστημονική κοινότητα έχει να κάνει με τη θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος.Είναι γνωστό πως,με τη "βοήθεια" της Ιεράς Εξέτασης ,επί αιώνες κυριαρχούσε η άποψη πως η Γη είναι το κέντρο του σύμπαντος και ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω της.Ο Κοπέρνικος τον 15ο αιώνα,αμφισβήτησε για πρώτη φορά (στη μετά Χριστόν εποχή) την άποψη αυτή.Αλλά,επειδή ήταν σώφρων,παρέπεμψε σε μια "άποψη" του Αρίσταρχου του Σάμιου,κάπου 1700 χρόνια προγενέστερου,ώστε να μπορεί να επικαλεστεί το αγαπημένο μας "παραποιήθηκαν τα λεγόμενά μου" και να γλιτώσει το κεφάλι του.Σχεδόν σύγχρονοί του και με παρόμοιες αντιλήψεις στο θέμα υπήρξαν ο Γαλιλαίος και ο Μπρούνο.Ο πρώτος άφησε να εννοηθεί πως "κάτι διαφορετικό πίστευε" (και γλίτωσε το κεφάλι του),ο δεύτερος μίλησε με θάρρος τη γλώσσα της αλήθειας και κάηκε στην πυρά στο Campo dei Fiori της Ρώμης...Μερικές δεκαετίες αργότερα,όταν "είχαν πια ωριμάσει οι συνθήκες",ο Κέπλερ θεμελίωσε επιστημονικά την ηλιοκεντρική θεωρία και αποκατέστησε μια επιστημονική πλάνη χιλιετιών.
Η ιστορία είναι εξόχως διδακτική: ο Αρίσταρχος "το είπε πρώτος" αλλά κανείς δεν τον πίστευε, ο Γαλιλαίος "το υπονόησε",ο Κοπέρνικος "το υπενθύμισε ως πληροφορία", ο Μπρούνο το είπε ξεκάθαρα.
Μεταφέροντας τις αντιστοιχίες στην Ελληνική πολιτική σκηνή,ο Στέφανος Μάνος παίρνει το ρόλο του Μπρούνο (μίλησε με ειλικρίνεια και "κάηκε" πολιτικά) αλλά και του Αρίσταρχου (μίλησε έγκαιρα,αλλά κανείς δεν τον πίστεψε).Οι υπόλοιποι πολιτικοί της μεταπολίτευσης κινήθηκαν με άνεση ανάμεσα στους ρόλους του Γαλιλαίου και του Κοπέρνικου.Τα δε ΜΜΕ,εμφανίστηκαν πάντοτε κατόπιν εορτής να μας "διαφωτίσουν" με τη σοφία του Κέπλερ...

-Θλιβερή επέτειος της Marfin αυτή την εβδομάδα! Τρεις άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί στο χώρο της δουλειάς τους πριν από τέσσερα χρόνια,επειδή κάποιοι εγκληματίες δεν ανέχθηκαν την παρουσία τους και θεώρησαν "επαναστατικό" να τους ρίξουν μερικές μολότωφ!Οι εγκληματίες παραμένουν ασύλληπτοι! Αντίθετα,η Πολιτεία εξάντλησε την αυστηρότητά της στα υπόλοιπα στελέχη του υποκαταστήματος για "πλημμελή εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας και πυροπροστασίας".Πάλι καλά! Θα μπορούσαν να τιμωρηθούν και οι πυροσβέστες για "καθυστερημένη παρέμβαση" ή και η εργοδοσία που τόλμησε να "ανοίξει το κατάστημα σε μέρα γενικής απεργίας"...
Στη χώρα των ιδεοληψιών,η πρώτη μας έννοια είναι να τις διασώσουμε.Μπορεί να μη βρήκαμε τους ένοχους,αλλά βρήκαμε μια χαρά εναλλακτικούς "υπεύθυνους" και μάλιστα από την "ιδεολογικά κατάλληλη" ομάδα,τους βδελυρούς τραπεζικούς! Αλίμονο τώρα,αν για τρεις νεκρούς "στοχοποιηθεί" το "λαϊκό κίνημα" ή αμφισβητηθεί η προπατορική του "αθωότητα"!
Είπαμε,οι ιδεοληψίες μας προπαντός...

-Ζηλεύω τους ανθρώπους που έχουν δημιουργικό πνεύμα.Όχι μόνο τους καλλιτέχνες ή τους συγγραφείς,αλλά και τους επιχειρηματίες που πρωτοτυπούν.Για μένα όλοι αυτοί είναι δημιουργοί.Προάγουν την ανθρώπινη ζωή σε κάθε της διάσταση (υλική,πνευματική,αισθητική).Χαίρομαι πολύ που ένας απ'αυτούς κατεβαίνει υποψήφιος ευρωβουλευτής.Είναι αγρότης-επιστήμονας-επιχειρηματίας-δημιουργός.Πρωτοπορεί στον τομέα του και χάρη στην έμπνευσή του παράγεται πλούτος,θέσεις εργασίας και κοινωνική προοπτική.Είναι ο Τάσος Καρκαντζέλης από τη Δράμα,υποψήφιος με "το Ποτάμι" και θα τον σταυρώσω σίγουρα!

-Αυτή την περίοδο διαβάζω το "Ζωή και Πεπρωμένο" του Βασίλι Γκρόσμαν.Χωρίς περιστροφές,πρόκειται για αριστούργημα,ένα απ'τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει.Με επίκεντρο την εποποιία του Στάλιγκραντ,μια εκπληκτική ανατομία της εποχής,των ολοκληρωτικών συστημάτων και της τραγικής μοίρας των ανθρώπων κάτω απ'το ζυγό τους.Ένα μεγαλειώδες έργο που η KGB του "μεταρρυθμιστή" Χρουτσώφ επιχείρησε να κρατήσει λογοκριμένο για διακόσια χρόνια,χωρίς ευτυχώς να το επιτύχει.

-Ένας ακόμη δημιουργός,ο Bruce Meyers,έφτιαξε πριν από πενήντα χρόνια (1964),το απόλυτο όχημα καλοκαιρινής διασκέδασης: το θρυλικό Buggy!
(Το bbc θυμήθηκε τα γενέθλια και αφιερώνει  http://www.bbc.com/autos/story/20140508-dune-buggy-deity).
Παίρνοντας το σασί του σκαραβαίου,εφάρμοσε ένα αμάξωμα από πανάλαφρο fiberglass,πρόσθεσε τέσσερα χωμάτινα λάστιχα και voila! Απλά υλικά και κέφι.Ότι χρειάζεται δηλαδή για τα καλοκαίρια μας.Ευτύχησα να το αποκτήσω σε μινιατούρα της matchbox και ήταν απ'τα αγαπημένα μου.Τα οχήματα μη μαζικής παραγωγής,αναπόφευκτα -λόγω κόστους- δεν απευθύνονται σ'εμάς.Τίποτε όμως δεν μας εμποδίζει να τα ονειρευόμαστε,με φόντο ένα αγαπημένο ηλιοβασίλεμα και το κορίτσι των ονείρων μας μαζί...

9/5/2014

Saturday, May 3, 2014

Ανεπίκαιρα...

-Είναι "άνθρωπος του Μπόμπολα" ο Θεοδωράκης? Κατ'επέκταση είναι "Το ποτάμι" ένα δημιούργημα του συστήματος προορισμένο να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα? Οι ερωτήσεις θα έπρεπε να είναι ρητορικές,εφόσον δεν επιδέχονται επαλήθευσης ή διάψευσης.Με άλλα λόγια,αν μια υπόθεση δεν μπορεί να τεθεί υπό διαδικασία εξακρίβωσης,αν δεν υπάρχουν τεκμήρια αποδεικτικά,πρέπει να παραμένει υπόθεση.Στην Ελλάδα,αυτή η λογική αρχή τελεί υπό αίρεση.Αυτό που ισχύει,είναι πως "κάθε υπόθεση είναι αληθής,εφόσον δεν είναι εφικτή η διάψευσή της"!
Άρα,"ο Θεοδωράκης είναι άνθρωπος του Μπόμπολα" εκτός αν μπορεί να αποδείξει πως...δεν είναι!
Ενδιαφέρον είναι πως τη συλλογιστική αυτή τη μοιράζονται,τόσο οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας (δεξιοί και αριστεροί),όσο και αρκετοί αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "μη συστημικοί",οτιδήποτε κι αν μπορεί ο όρος να σημαίνει.
Τώρα για τον άνθρωπο που πιστεύει πως "μας ψεκάζουν" κάθε προσπάθεια παράθεσης επιχειρημάτων είναι εξ αρχής μάταιη.
Αλλά ο "αριστερός" που υιοθετεί τη θεωρία περί "οργάνου του Μπόμπολα" διαπράττει μια ενδιαφέρουσα αντιμαρξιστική υπέρβαση.Ο Μαρξ θεωρούσε πως τα συμφέροντα εργοδότη και εργαζόμενου είναι εξ αντικειμένου αντίθετα.Εδώ όμως έχουμε μια άποψη που ταυτίζει τα συμφέροντα των δυο.Θεοδωράκης και Μπόμπολας δεν είναι πια ταξικοί αντίπαλοι,αλλά συνεργάτες.
Άραγε βρισκόμαστε σε κενό θεωρίας?
Χμμμ...όχι ακριβώς! Όπως κάθε δόγμα,έτσι και το σοσιαλιστικό,διαθέτει αντιλήψεις καταφυγής για κάθε περίσταση.Ναι μεν ισχύει η μαρξιστική ανάλυση,αλλά,όπως σημείωνε ο Λένιν,"δεν είναι η συνείδηση του ανθρώπου αυτή που διαμορφώνει το κοινωνικό του είναι,αλλά το αντίστροφο"! Άρα,πατώντας στη λενινιστική ανάλυση,ο Θεοδωράκης,όντας πολλά χρόνια "αστός" (βλ."εύπορος") διαμόρφωσε μια αστική συνείδηση κι έτσι,δε λογίζεται πια "ταξικά αντίθετος" στους αστούς αλλά φίλα προσκείμενος!
Βέβαια,η παραδοχή αυτή,δημιουργεί άλλου τύπου προβλήματα στη "θεωρία" αφού έμμεσα επιβεβαιώνει τη δυνατότητα "ταξικής κινητικότητας".Τη δυνατότητα του καθενός μας δηλαδή να υπερβεί την κοινωνική του τάξη είτε προς "τα επάνω",είτε προς "τα κάτω".Αν όμως είναι έτσι,τότε η μαρξιστική ανάλυση που περιγράφει μια στατική κοινωνία προλετάριων και αστών,χρειάζεται γενική αναθεώρηση.Ασφαλώς δεν μπορεί κάτι τέτοιο να διέφυγε της αντίληψης του Λένιν,άλλο αν προτίμησε να μην το αναλύσει περαιτέρω...

-Στο μεταξύ,το ευρωφηφοδέλτιο που παρουσίασε "το Ποτάμι",είναι με διαφορά το καλύτερο από όσα υπάρχουν.Κοιτάς τα ονόματα και δυσκολεύεσαι να διακρίνεις κάποιον/κάποια ανεπαρκή,αποτυχημένο στον τομέα του ή παράγωγο του κομματικού σωλήνα.Πραγματικά εντυπωσιακό (ασφαλώς όχι τέλειο)!

-Θα πει κανείς "και τι έγινε,δηλαδή,σημασία δεν έχουν τα πρόσωπα,αλλά οι πολιτικές"!
Η αντίληψη αυτή,μαρξιστογενής επίσης,με βρίσκει εντελώς αντίθετο.Το πρόσωπο έχει τεράστια σημασία.Ο άνθρωπος δεν είναι ένα ανελεύθερο ενεργούμενο των ιδεολογιών ή του κάθε ιερατείου,μολονότι ασφαλώς υπάρχουν και πολλοί τέτοιοι.Εκτός όμως από τα "ανθρωπάκια" που περιέγραψε ο Τσίρκας στις "Ακυβέρνητες Πολιτείες",υπάρχουν οι άνθρωποι που διαθέτουν αυτονομία σκέψης,ευθυκρισία και τόλμη.Κοινώς,οι άνθρωποι που αγαπούν την ελευθερία! Δε θα ήταν δυνατή καμία αφηρημένη σύλληψη της ελευθερίας,αν δεν υπήρχαν ελεύθεροι άνθρωποι.Οι άνθρωποι γεννούν τις ιδέες,όχι το αντίθετο.Κι αν για κάποιες στιγμές οι ίδιοι πέφτουν θύματα των ιδεοληψιών τους,οι ίδιοι πάλι έχουν το ηθικό σθένος να γυρίσουν σελίδα!
Τεράστια σημασία λοιπόν έχουν τα πρόσωπα! Και "το Ποτάμι",έχει προσελκύσει εξαιρετικά!

-Πριν λίγο,έκανα ένα test στο διαδίκτυο για να προσανατολίσω την ιδεολογία μου σε σχέση με τα υπάρχοντα κόμματα,ώστε να διαλέξω ποιο είναι πιθανότερο να ψηφίσω.Όσοι ενδιαφέρονται,μπορούν να το κάνουν  εδώ http://www.euvox.eu/index.php?con=gr&pin=124178297526&sn=em&lang=english#.U2OWhmO2EKw.gmail. Στη θεωρία λοιπόν βγήκα 75% συμβατός με τη "δράση".Από την οποία αποχώρησα πριν ένα μήνα,λόγω πολιτικών διαφωνιών... Άλλη μια απόδειξη της σημασίας των προσώπων στην πολιτική!

-Υπάρχουν φιλελεύθεροι στο "Ποτάμι"? Ασφαλώς και υπάρχουν,προσωπικά γνωρίζω μερικούς.Τους ξεχωρίζει κανείς εύκολα.Κάποιοι κινούνται κόντρα στο ρεύμα,σαν τους σολωμούς,κάποιοι ψάχνονται σε δεξιά ρυάκια περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να μπουν στον ποταμό,άλλοι στέκονται κάτω απ'τις γέφυρες αναποφάσιστοι ακόμη αν θα παραμείνουν στη σκιά ή θα ξανοιχτούν.Για να μην πω για όσους είναι ακόμη πάνω στις γέφυρες κι έχουν ήδη πάρει θέση κατάδυσης στον ποταμό.
Ενδιαφέροντες τύποι: river liberals!
"Riverals"...

Καλό Σαββατοκύριακο!

3/5/2014

Sunday, December 15, 2013

Κυριακάτικα

-Γράφει ο Frederic Bastiat: "ο άνθρωπος,όταν διαπιστώσει την ύπαρξη μιας προνομιούχας ομάδας,υιοθετεί μια απ'τις εξής επιλογές: είτε προσπαθεί να εξαλείψει την ομάδα,είτε να γίνει μέλος της".
Πιστεύω πως,διαχρονικά,με βάση αυτή την επιλογή οι άνθρωποι διακρίνονται σε προοδευτικούς (αρνούνται τα προνόμια και τις διακρίσεις) και συντηρητικούς (αποδέχονται και επιζητούν την προνομιακή συμπεριφορά).
Να λοιπόν ένα αξιόπιστο κριτήριο "προοδευτικότητας": πως αντιμετωπίζεις τις προνομιούχες κοινωνικές/επαγγελματικές ομάδες που συναντάς.
Περιττό να σημειώσω πως,η Ελληνική κοινωνία,με βάση αυτό το κριτήριο είναι βαθιά συντηρητική!
Το ίδιο βέβαια ισχύει και για την Ελληνική αριστερά!

-Εδώ και λίγες βδομάδες διαβάζω την επίτομη έκδοση του έργου του Churchill "Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος",από την έξοχη προσφορά της Κυριακάτικης "Καθημερινής".Πρόκειται για συγκλονιστικό έργο από κάθε άποψη!
Θα σταθώ σε κάτι που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό ως πολιτικό όραμα: αυτό της Ευρωπαικής Ένωσης! Ο μεγάλος πολιτικός,στη μέση του πολέμου και μάλιστα ακριβώς στην καρδιά της μεγάλης νύχτας,όταν μόνη η Αγγλία μάχονταν το χιτλερικό ολοκληρωτισμό,είχε τη διαύγεια να οραματιστεί το μεταπολεμικό κόσμο.Στο όραμα αυτό,αφού προεξοφλούνταν φυσικά η τελική νίκη επί του ναζισμού,η ένωση των Ευρωπαικών λαών πρόβαλλε ως αναπόφευκτη προοπτική.
Σήμερα που η λήξη της μεταπολεμικής ευδαιμονίας,έχει επαναφέρει τον ευρωσκεπτικισμό στο προσκήνιο και το τέρας του ναζισμού ξεπροβάλλει απ'την ιστορική του κρύπτη ζητώντας τη ρεβάνς,έχει σημασία για εμάς που πιστεύουμε στην ανθρώπινη ελευθερία,η υπόμνηση που ο μεγάλος Άγγλος διατύπωσε για την Ευρώπη,στη διάρκεια των σκοτεινότερων χρόνων της.

-Για την "πρωτοβουλία των 58" δεν έχω πολλά να σχολιάσω.Θεωρώ τους περισσότερους,αξιόλογους πολίτες της μετριοπαθούς φιλοευρωπαικής κεντροαριστεράς.Ως εκ τούτου,"κατ'αρχήν" ο λόγος τους με ενδιαφέρει.Υπάρχουν βέβαια πολλά "ναι μεν αλλά",με κυριότερο για μένα το πως τοποθετούνται απέναντι στο κράτος και τις ομάδες που το νέμονται.Δεν έχω πειστεί για την εναντίωσή τους απέναντι στην κρατική γραφειοκρατία,ούτε για την αποφασιστικότητά τους έναντι των προνομιούχων του ευρύτερου δημοσίου τομέα.Όλα αυτά,μένει να φανούν στην πορεία.
Σημειώνω πάντως τη χολή που εκτοξεύουν εναντίον τους οι "άλλοι αριστεροί" (από το ορθόδοξο ΚΚΕ,μέχρι τον εναλλακτικό ΣΥΡΙΖΑ).Προσωπικά δε με εκπλήσσει.Οι μεσσιανικές θεωρίες,όπως ο χριστιανισμός και ο σοσιαλισμός,παραδοσιακά εχθρεύονταν κυρίως τους "αιρετικούς" παρά τους αλλόθρησκους...

Βάσω Κιντή είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο.Είναι επίσης η μοναδική που ζήτησε τη συνδρομή της αστυνομίας προκειμένου να απελευθερωθούν συνάδελφοί της που κρατούνταν όμηροι σε μια αίθουσα διδασκαλίας από φοιτητές και εξωπανεπιστημιακούς.Δηλώνει ευθαρσώς πως "δεν υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών στο Πανεπιστήμιο" και πως "η Αριστερά ηγεμονεύει στα Πανεπιστήμια και όλα αυτά γίνονται υπό την αιγίδα της".
Στη χώρα που έχουμε μάθει να κρύβουμε κάτω απ'το χαλί τις ενοχλητικές αλήθειες,ο λόγος της θαρραλέας καθηγήτριας ηχεί εκκωφαντικά!
Μου θυμίζει τους στίχους του Borges : "τι σημασία έχει η δική μας δειλία,όταν υπάρχει έστω ένας γενναίος"!
Μία γενναία εν προκειμένω!
Υποκλίνομαι κα.Κιντή!

-Πριν λίγο επέστρεψα από καφενείο όπου είχα πάει να δω ποδόσφαιρο.Μύριζα τσιγάρο ως τα εσώρουχα! Αφού έκανα ντους και εξανθρωπίστηκα,είπα να γράψω κι εγώ άλλη μια μάταιη παράγραφο για τον αντικαπνιστικό νόμο στη χώρα: η κοινωνία που περιφρονεί τους νόμους,περιφρονεί τους πολίτες της.Είμαστε μια κοινωνία με βαθιά περιφρόνηση προς ό'τι συνιστά τον "άλλον"! Του το δείχνουμε σε κάθε περίσταση.Καπνίζουμε πάνω του,παρκάρουμε στη ράμπα του καροτσιού του,του κλέβουμε τη σειρά όπου μπορούμε.
Οι μεγάλοι φιλελεύθεροι στοχαστές ορίζουν την ελευθερία πάντοτε αρνητικά: ως το πλέγμα των ενεργειών που δεν δικαιούται κάποιος να κάνει.Ελευθερία (πολιτική) σημαίνει να θέτεις ακριβή και σαφή όρια .Στη χώρα μας έχει επικρατήσει η υπαρξιακή έννοια της ελευθερίας: "κάνε ό'τι θες,χωρίς περιορισμούς"! Έτσι όμως,καμία συνεκτική κοινωνία δεν μπορεί να οικοδομηθεί,καμία έννοια ατομικής ευθύνης δεν νοείται,όλα ανάγονται σε έναν απρόσωπο πολτό που αναζητά μονίμως "υπεύθυνους" έξω απ'αυτόν.
Όταν αντιλαμβάνεσαι την ελευθερία με όρους Ροβινσώνα Κρούσου,είναι επόμενο να βλέπεις τον νόμο ως κάτι απεχθές.Έτσι πορευόμαστε,ο καθένας μας στο νησί του...

-Τις προάλλες,καθώς έγραφα μια συνταγή,πληκτρολόγησα ένα λάθος αριθμό προσωπικών στοιχείων.
Αμέσως το σύστημα με ενημέρωσε πως,ο αριθμός αυτός ανήκει σε θανόντα! Θυμήθηκα τις,όχι και τόσο παλιές ιστορίες συνταγογράφησης,στις οποίες γιατροί έγραφαν φάρμακα (είτε εν γνώσει τους είτε εν αγνοία τους) σε βιβλιάρια πεθαμένων! Κυκλώματα υπεξαίρεσης δημοσίου χρήματος είχαν στηθεί πάνω σ'αυτή την πρακτική.Τώρα κάτι τέτοιο είναι πλέον αδύνατον.Ή ακριβέστερα,αδύνατον να γίνει σε μεγάλη κλίμακα και αδύνατον να υποστηρίξει ο γιατρός πως συνέβη εν αγνοία του.
Να λοιπόν άλλος ένας μηχανισμός με τον οποίο η ηλεκτρονική συνταγογράφηση εκκαθαρίζει εστίες διαφθοράς.
Μην περιμένετε φυσικά από κανέναν ιατρικό σύλλογο να τα ακούσετε αυτά.Η μόνιμη επωδός τους,ως γνήσιων συνδικαλιστών της μεταπολίτευσης,είναι "όποιος έχει στοιχεία,να τα στείλει στον εισαγγελέα"! Αναζητώντας τον εισαγγελέα,γεμίσαμε εισαγγελείς και κοιταζόμασταν καχύποπτα τόσα χρόνια.
Μην τρέφετε  αυταπάτες: ο εκσυγχρονισμός ,σε κάθε τομέα,μόνο οφέλη φέρνει στο κοινωνικό σύνολο.Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση,αποτελεί ενδεικτικό παράδειγμα.

-Σήμερα έφυγε ο Peter O'Toole.Πρωταγωνίστησε στον επικό "Λώρενς της Αραβίας",προτάθηκε οχτώ φορές για Όσκαρ,υπήρξε μεγάλος πότης και οπαδός της Σάντερλαντ! Οι φίλοι του Richard Burton και Richard Harris,έχουν ήδη ανοίξει μπουκάλι και τον περιμένουν!
May he rest in peace...

15/12/2013

Thursday, November 14, 2013

Σκόρπιες ιστορίες (2)

-Φονικός τυφώνας στις Φιλιππίνες! Νεκροί,αγνοούμενοι,καταστροφή σπιτιών και υποδομών,κίνδυνος υποσιτισμού και επιδημιών,αληθινή ανθρωπιστική κρίση! Οι διεθνείς οργανισμοί κινητοποιούνται,οι μεγάλες-πραγματικά-χώρες το ίδιο,απλοί άνθρωποι από κάθε σημείο της γης προστρέχουν τους πληγέντες συνανθρώπους τους όπως μπορούν.Οι Φιλιππίνες θα ξαναβρούν την κλονισμένη τους καθημερινότητα,είναι ζήτημα χρόνου.
Οι Ιάπωνες,όταν συμβαίνει μια καταστροφή,ασχολούνται πρώτα με την αντιμετώπισή της και σε δεύτερο χρόνο με την αναζήτηση ευθυνών.Όλοι οι υπόλοιποι,κάνουμε ταυτόχρονα και τα δυο.Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα,όσοι είμαστε μακριά και εκ των πραγμάτων δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά στο σκέλος της αντιμετώπισης,να ρίχνουμε όλο μας το βάρος στο σκέλος του καταλογισμού ευθυνών! Είναι εύκολο,ανέξοδο και προσφέρεται και για επιβεβαίωση των δογματισμών μας.
Στα πλαίσια αυτής της συνήθειας,ακούσαμε πως για τον τυφώνα "ευθύνεται η θέρμανση του πλανήτη",δηλαδή ο "κακός καπιταλισμός"!
Μια αμφίβολης εγκυρότητας επιστημονική υπόθεση (επαναλαμβάνω,υπόθεση),έχει μετατραπεί σε εύκολη θεωρία-πασπαρτού για την καταγγελία του καπιταλισμού...
Εγώ πάλι,ως γνωστός αντιδραστικός,προβοκάτορας και σνομπ,βλέπω κάτι διαφορετικό: πως δηλαδή ένα βασικό παράγωγο του καπιταλισμού,η παγκοσμιοποίηση,με τη διάχυση της πληροφορίας σε παγκόσμιο επίπεδο και σε real time,κινητοποιεί την ανθρωπότητα άμεσα απέναντι σε καταστροφές που στο παρελθόν τις αγνοούσαμε πλήρως ή τις μαθαίναμε μετά από μήνες!
Για να μη μιλήσω για τις δυνατότητες παρέμβασης και επανόρθωσης που η τεχνολογία (άλλο παράγωγο του καπιταλισμού) μας παρέχει σήμερα!
Υπάρχουν λοιπόν οι γκρινιάρηδες που καταριούνται τον καπιταλισμό και οι ρεαλιστές που τον χρησιμοποιούν για να κάνουν τη ζωή των ανθρώπων λίγο καλύτερη: με την ευκαιρία,όσοι θέλετε να κάνετε κάτι για τις Φιλιππίνες,μπορείτε να ενημερωθείτε  εδώ.
Οι υπόλοιποι μπορείτε να περιμένετε "έναν άλλο κόσμο,εφικτό".
Κάθε επιλογή,σεβαστή!

-Συζήτηση την Κυριακή το βράδυ στη Βουλή των Ελλήνων για την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ: κάθισα να ακούσω τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης...
Το επίπεδο του πολιτικού τους λόγου ήταν τραγικό! Δεν έχω βέβαια την απαίτηση να ακούσω επίπεδο Παναγιώτη Κανελλόπουλου απ'τους σημερινούς βουλευτές,αλλά να πάρει η ευχή,τέτοιο έλλειμμα πολιτικής ποιότητας δε θυμάμαι ποτέ! Και μια και μιλάμε για πολιτική αντιπροσώπευση,η λογική είναι άτεγκτη: οι εκπρόσωποι αντικατοπτρίζουν τους εκλογείς τους!

-Η λογική του "δρόμου" έχει ισχυρό συμβολισμό.Οι άνθρωποι φαντάζονται έτοιμους δρόμους που οδηγούν νομοτελειακά σε προσχεδιασμένα τέλη και η ευθύνη σου εξαντλείται στο να επιλέξεις το σωστό.
Είναι γνωστή η ιστορία του Ηρακλή που έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στο δρόμο της "Αρετής" και της "Κακίας".
"Εγώ ειμί η Οδός" ισχυρίζεται ο Ιησούς (Ιωάννης ΙΔ-6).
Για να μη μιλήσουμε για τους "δρόμους του σοσιαλισμού" που είναι δεκάδες,ή το "δρόμο προς τη δουλεία" του Hayek, αλλά και το "on the road" του Κέρουακ και τις αντίστοιχες road movies που εξυμνούν το ταξίδι ως αυτοσκοπό.
Οι συμβολικοί αυτοί δρόμοι,ενώ με γοήτευαν,μου άφηναν πάντοτε μια ανικανοποίητη αίσθηση.
Από τη μια μεριά, μεγαλώνοντας έμαθα πως δεν υπάρχουν καθαροί δρόμοι: η αρετή διαπλέκεται με την κακία,ο σοσιαλισμός με τη βαρβαρότητα,ο Ιησούς με το Σατανά,ο Χέντριξ με τον Τσιτσάνη ,ο Χάγιεκ με τον Κατρούγκαλο!
Από την άλλη,η αίσθηση της προσχεδιασμένης διαδρομής,μου αφαιρούσε την ευθύνη της διαρκούς επιλογής,με άλλα λόγια την ελευθερία μου ως νοούντος οργανισμού!
Πρόσφατα όμως,διαβάζοντας τα ανάλεκτα του Κομφούκιου,βρέθηκα σε μια διαφορετική σύλληψη του "δρόμου" (Dao) που μάλλον την προκρίνω έναντι των υπολοίπων και την παραθέτω σε ελεύθερη απόδοση: "Εσύ είσαι που φτιάχνεις το δρόμο κι εσύ είσαι που βαδίζεις πάνω του.Βαδίζεις πάνω σ'αυτό που εσύ φτιάχνεις.Αλλά ταυτόχρονα φτιάχνεις,προκειμένου να βαδίσεις".
Απλό,ευφυές και αληθινά ελεύθερο!

-Τα Πανεπιστήμια στο μεταξύ παραμένουν κλειστά εδώ και δυο μήνες! Το απόστημα της μεταπολιτευτικής ακαδημαϊκής διαστροφής δε λέει να σπάσει.Θλιβερές μειοψηφίες μπαχαλάκηδων,διαπλεκόμενοι καθηγητές με τα κομματικά γραφεία στα οποία οφείλουν τη θέση τους,πολιτευτές και ακαδημαϊκοί συναλλασσόμενοι με αιώνιους φοιτητές,προαποφασισμένες ανακοινώσεις που εκδίδονται από τρομοκρατημένα μέλη της Συγκλήτου,βίαιη καταστολή κάθε αντίθετης φωνής (και εννοώ απόλυτα τη λέξη "βίαιη"),πλήρης εξευτελισμός του ακαδημαϊκού ασύλου.
Και εν μέσω αυτής της κακόγουστης παράστασης,ο πρύτανης και ερασιτέχνης ηθοποιός διαπρέπει ως αληθινός καμποτίνος που "καλεί όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους"...
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ΑΕΙ με την πλήρη πολιτική κάλυψη της Αριστεράς,η οποία ως γνωστόν τα νέμεται εδώ και δεκαετίες και τη συνενοχή της Πολιτείας και των ΜΜΕ,οδηγεί σε μια εκπαίδευση με έντονα χαρακτηριστικά "ταξικής διαφοροποίησης".Τα παιδιά των "εχόντων" περατώνουν τις σπουδές τους στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια του εξωτερικού και τα παιδιά των "μη εχόντων" υποβάλλονται στον εκπαιδευτικό ευνουχισμό του "μόνιμα υπό κατάληψη δημόσιου ελληνικού πανεπιστήμιου"! Αργότερα,οι σημερινοί φοιτητοπατέρες θα καπαρώσουν τις προνομιακές θέσεις προβάλλοντας τα "αριστίνδην απονεμημένα πτυχία τους",οι "εξ εσπερίας πεφωτισμένοι" θα συμπληρώσουν τις υπόλοιπες διαθέσιμες και οι εντόπιοι αφελείς θα ασπαστούν τη χρόνια κατάθλιψη του μηδέποτε δικαιωθέντος οραματιστή...

-Ένα μικρό κοριτσάκι,έξω απ'την ΕΡΤ,απήγγειλε ένα προκατασκευασμένο "ποίημα",ενάντια στη "φασιστική ΔΤ".Μόλις τελείωσε,εισέπραξε το χειροκρότημα των γονιών του...
Είναι σημειολογικά ενδιαφέρον: αυτοί που αποκαλούν τους άλλους "φασίστες",δεν αισθάνονται κανέναν ηθικό ενδοιασμό να χρησιμοποιήσουν το ανήλικο παιδί τους ως μέσον πολιτικής προπαγάνδας! Ιστορικά,τα καθεστώτα που επιστράτευσαν παιδιά για την προπαγάνδιση των θέσεών τους ήταν φυσικά τα φασιστικά/ναζιστικά και τα κομμουνιστικά! Οι δύστυχοι γονείς νομίζουν τους εαυτούς τους αντιφασίστες,έχοντας υιοθετήσει πλήρως την πρακτική του φασισμού! Δεν υποψιάζονται καν την αντίφαση!
Είναι γνωστή η κατηγορική επιταγή του Καντ "μη χρησιμοποιείς τον άλλον ως μέσον,αλλά ως τελικό σκοπό"!
Ειδικά,αν πρόκειται για το παιδί σου!
Το παιδί σου δεν είναι μέσον,άθλιε πατέρα,είναι τελικός σκοπός!
Αλλιώς,βγάλε το στα φανάρια να σου φέρνει μεροκάματο...άθλιε!



-Μου φαίνεται πολύ τις βάρυνα τις "σκόρπιες ιστορίες" αυτή τη φορά! Μπορεί να φταίει η συνήθεια.
Ας αλλάξουμε λίγο κλίμα με ένα ωραίο τραγούδι κι ένα ακόμη ωραιότερο video clip




Καλό Σαββατοκύριακο!

15/11/2013

Saturday, November 9, 2013

Σκόρπιες ιστορίες (1)

Η ιδέα προήλθε από το blog του Λεωνίδα Καστανά "μη μαδάς τη μαργαρίτα".
Άλλωστε,η παραγωγικότητα αναρτήσεών μου έχει σημαντικά μειωθεί και ο λόγος είναι πως τα ζητήματα που πραγματεύομαι με έχουν προσωπικά κουράσει.Ο μόνος τρόπος λοιπόν να συνεχίσει να υφίσταται ο nikorestis,είναι να εμπλουτίσει το υλικό του με σύντομες ιστορίες σε χαλαρό στυλ.Ενδεχομένως αυτός να είναι κι ένας τρόπος για τους αναγνώστες του να με κατανοήσουν καλύτερα.Από τη μέχρι τώρα διαδικτυακή εμπειρία μου,ιδίως στο "περιβόλι" του facebook,κατάλαβα πως το ευκολότερο πράγμα στο internet είναι να αντιδικείς με άγνωστους και ανώνυμους "αντιφρονούντες" δίχως καμία προοπτική.Το δύσκολο,είναι να γίνεις συμπαθής ακόμη και σ'αυτούς που διαφωνούν με τις απόψεις σου.Και για να έχει πιθανότητες να συμβεί αυτό,πρέπει να γίνεις εξομολογητικός.
Αρκετά με την εισαγωγή,πάμε για τα πρώτα "σκόρπια".

-Χθεσινοβραδινή γιορτή της ανηψιάς μου.Στο σαλόνι μαζεμένη παρέα ακραία "αντιμνημονιακής" σύνθεσης.Από τροτσκιστές και χριστιανορθόδοξους πρώην εκκε (ναι,υπάρχουν),μέχρι θιασώτες της ευρύτερης λαικής δεξιάς.Έχουν αρχίσει να εκθέτουν τις απόψεις τους,ένα υπέροχο συμπίλημα δραχμολαγνείας,συνωμοσιολογίας,αντιφορολογικού και συνάμα κρατικοδίαιτου (ναι,συνδυάζονται) οικονομικού μοντέλου "ανάπτυξης".
Συνήθως δεν παίρνω μέρος σε τέτοιες συζητήσεις,αλλά χθες έκανα μια εξαίρεση.Αντέτεινα λοιπόν τη δική μου επιχειρηματολογία και η ομήγυρις εσιώπησε,σε σημείο που εξέπληξε κι εμένα!
Ξυπνώντας σήμερα λέω στην καλή μου "τους τα'πα χθες και τους τακτοποίησα! Είδες που δεν είχαν τίποτα να πουν"?
"Τι να σου πουν? Αφού είχες μεθύσει και φώναζες,τρόμαξαν οι άνθρωποι"!
Η αποκάλυψη έπεσε σαν κεραυνός! Αποδεικνύει δε δύο πράγματα.
Αφενός μεν πως δεν αντέχω το ουίσκυ όπως παλιά!
Αφετέρου δε,πως πράγματι ο μεθυσμένος υπερέχει του τρελού!

-Η φετινή ομάδα που έχει φτιάξει ο Μπαρτζώκας (μπάσκετ Ολυμπιακού),μέχρι τώρα δείχνει εξαιρετικό δείγμα γραφής: ισορροπία σε όλες τις γραμμές,αθλητικότητα αλλά και έξυπνο παιχνίδι,πλουραλισμός στην επίθεση,εξαιρετική αμυντική συμπεριφορά! Μακάρι να συνεχίσει έτσι.Είναι μια ομάδα που χαίρεσαι να τη βλέπεις (ιδίως αν είσαι γάβρος,όπως εγώ).Περαστικά στο Σίμονς για τον τραυματισμό του!

-Η ΕΡΤ αναδεικνύεται σε "λυδία λίθο" της Ελληνικής Αριστεράς: πριν πέντε μήνες οδήγησε τη ΔΗΜ.ΑΡ σε έξοδο απ'το κυβερνητικό σχήμα.Σήμερα,εξώθησε το ΣΥΡΙΖΑ σε "πρόταση μομφής".
Ένα γνωστό τσιτάτο της παλιάς ΚΝΕ ήταν μια ρήση του Μαρξ από το "Λουδοβίκο Φόυερμπαχ": "οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα ερμήνευαν τον κόσμο,ενώ το ζήτημα είναι να τον αλλάξουμε"!
Προσαρμόζοντάς το στα γεγονότα, θα λέγαμε "η Αριστερά μέχρι τώρα ερμήνευε τον κόσμο,ενώ το ζήτημα είναι να μην αλλάξει τίποτα στην ΕΡΤ"...

-Η νέα μπαταρία στο Triumph δείχνει να λύνει επιτέλους τα προβλήματα ηλεκτροδότησης.Το ελπίζω,γιατί δεν αντέχω το δούλεμα του πεθερού μου.Παρεμπιπτόντως,συνειδητοποιώ πως οδηγώ γιαπωνέζικο αυτοκίνητο και εγγλέζικη μοτοσικλέτα: είμαι σνομπ,το παραδέχομαι!

-Σήμερα έχει συνέδριο και η "Φιλελεύθερη Συμμαχία" στη Στοά του Βιβλίου.Λέω να περάσω μια βόλτα για τρεις βασικούς λόγους:
α) να δω μερικούς γνωστούς
β) να ενισχύσω ηθικά/οικονομικά τα μέλη της και
γ) να τονώσω τη ματαιοδοξία μου : πάντα μεταξύ ελαχίστων έχεις πιθανότητες να μην περάσεις απαρατήρητος...

Καλό Σαββατοκύριακο!

9/11/2013


Friday, October 18, 2013

Η βία της Σούλας

Κατηφόριζα (ή ανηφόριζα,ανάλογα πως το βλέπει κανείς) τη Συγγρού,ένα κρύο βράδυ του Φλεβάρη,"έρημος βαρύς και μόνος" όπως λέει και ο ποιητής.
Είχα μόλις υποστεί το σοκ του χωρισμού από τη Σούλα!
Δεν έχει σημασία ποιά είναι η Σούλα,αν είναι όμορφη ή άσχημη,πλούσια ή φτωχή,ξανθιά,μελαχρινή ή φαλακρή,Αιγόκερως ή Υδροχόος. Η Σούλα ήταν το παν για μένα κι όσοι έχετε βρεθεί στη θέση μου είμαι βέβαιος πως με κατανοείτε πλήρως. Ο χωρισμός μας ήταν χτύπημα στο στήθος μου αναπάντεχο.
Βία ήταν η άρνηση της Σούλας ("γιατί Σούλα"?).

Αλλά δεν έφτανε μόνο αυτή η βία! Είχα αρχίσει να υφίσταμαι και μια άλλη,εξίσου επίμονη και εκνευριστική: τη βία του ψιλόβροχου! Μονότονο,εκνευριστικό,αλύπητο,είχε αρχίσει να με περιλούζει σαδιστικά λες και το ένα μοναδικό σύννεφο του ουρανού είχε βαλθεί να με καταδιώκει! Βία υδάτινη και επιλεκτική σε βάρος μου!

Την οποία επιδείνωναν άλλα δύο βίαια γεγονότα: το γεγονός πως ο ηλίθιος είχα βγει έξω χωρίς ομπρέλα -Φλεβάρη καιρό- και πως είχα ξεμείνει από τσιγάρα! Αλλά,αν η έλλειψη ομπρέλας ήταν καθαρά δική μου ευθύνη,η έλλειψη τσιγάρων οφείλονταν στο συνδυασμό μερικών άλλων εξίσου βίαιων γεγονότων:
Ολόκληρη Συγγρού και έπρεπε να περπατήσεις δυο χιλιόμετρα για να βρεις περίπτερο ανοιχτό.Η βία της έλλειψης επαρκούς σχεδιασμού χορήγησης αδειών περιπτέρου,σε συνδυασμό με τη βία του περιορισμένου ωραρίου λειτουργίας τους,αλλά και τη βία του περιορισμένου αριθμού τσιγάρων ανά πακέτο (που έχει σαν αποτέλεσμα το πακέτο να αδειάζει γρήγορα,αχ άτιμη Σούλα) είχαν φέρει αυτό το αποτέλεσμα!

Όπως μπορεί κάθε καλόπιστος παρατηρητής να αντιληφθεί,η συμπαντική βία είχε επιπέσει επί της κεφαλής μου: η Σούλα,η βροχή,τα περίπτερα,ο χειμώνας,όλα είχαν βίαια συνωμοτήσει για να με ξεκάνουν!
Χτυπημένος,πονεμένος,κυνηγημένος,έφτασα κάποια στιγμή έξω από μια βιτρίνα.
Και τότε την είδα!

Στέκονταν εκεί κόκκινη,απαστράπτουσα,με ένα χαμογελαστό προφυλακτήρα και δυο ματάρες-προβολείς που με καλούσαν στο ταξίδι! Μια ολοκαίνουργια Porsche 911 Carrera και μάλιστα cabriolet!
Στάθηκα θολωμένος και μέσα σε λίγα λεπτά ένιωθα να επαναστατώ: μπορεί να ανέχτηκα τόση και τόση βία εκείνο το βράδυ,αλλά ετούτο εδώ ήταν πέραν κάθε παραδοχής!
Είναι δυνατόν να στέκεται έτσι η Πόρσε και να με προκαλεί?
Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνει τη βία που μου ασκεί,από το γεγονός πως ,ενώ τη θέλω, δεν μπορώ να την έχω?
Θα μου πεις ούτε τη Σούλα μπορώ να έχω,αλλά-μεταξύ μας-ποιός νοιάζεται για τη Σούλα τώρα? Εδώ μιλάμε για 320 καθαρόαιμα άλογα κάτω απ'το καπό που μπορούν να σου προσφέρουν ατελείωτες διαδρομές και ποιός ξέρει πόσες πρόθυμες συνεπιβάτισσες?
Ε όχι λοιπόν,αυτό πάει πολύ! Τόση βία δεν μπορούσα ν'ανεχτώ σε ένα μόνο βράδυ!
Άλλωστε,η αντίδραση στη βία είναι υποχρέωση κάθε όντος.Το επιβεβαιώνουν οι νόμοι της επιβίωσης,εικοσιεννέα κατασκευαστές πλυντηρίων και ο Κατρούγκαλος!

Δίχως δεύτερη σκέψη,κατέβασα την τζαμαρία και μπούκαρα στο μαγαζί!
Άνοιξα το πρώτο συρτάρι που είδα και-ναι πιστέψτε με-εκεί ήταν τα κλειδιά της Πόρσε! Δεν ήταν τύχη φίλοι μου,η μοίρα,ο προορισμός,η ιστορική νομοτέλεια,το Ταό,όλα μας σπρώχνουν προς το σοσιαλισμό,εκεί όπου όλοι θα έχουμε από μια Πόρσε για να παίζουμε!
Η μοίρα λοιπόν χαμογελούσε στον προφήτη του σοσιαλισμού που απαλλοτρίωνε την Πόρσε σαν απάντηση στη βία που του ασκούσε η γοητεία της!

Άρχισα να κατηφορίζω προς την παραλιακή (σιγά μην πάρω τα βουνά με την Carrera)!
Ήδη από το πρώτο φανάρι,ένιωσα την τύχη μου ν'αλλάζει: δυο υπέροχα κορίτσια στο διπλανό Punto μου χάρισαν αβίαστα τα χαμόγελά τους! Η βία δεν ήταν πια εκεί! Είχε εξαϋλωθεί σε κάποιο μακρινό σύμπαν,μαζί με τη Σούλα και την γκρίνια της! Ξαφνικά ο κόσμος είχε γίνει υπέροχος! Από το τιμόνι της Porsche ένιωθα μέχρι το μεδούλι τι σήμαινε "στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του",τη βαθύτερη επιδίωξη του υψηλού οράματος ενός κόσμου χωρίς εκμετάλλευση,χωρίς πόνο,χωρίς Σούλα,χωρίς βία!
"Ζήτω ο Σοσιαλισμός 911"! Κραύγασα εκστασιασμένος καθώς σανίδωνα το γκάζι μεσ'στη νύχτα του χειμώνα που για μένα είχε αποκτήσει ξαφνικά μια απόκοσμη γεύση ευτυχίας...

Φευ,το όνειρο δεν κράτησε πολύ! Στο επόμενο φανάρι έπεσα σε μπλόκο: αστυνομικοί έκαναν έλεγχο! Το Κράτος,αυτό το προαιώνιο βίαιο τέρας,δεν "είχε μαραθεί ολοκληρώνοντας τον ιστορικό του ρόλο",ενόσω εγώ σανίδωνα την 911 έμπλεος σοσιαλιστικής ευδαιμονίας! Αντίθετα,έστεκε εκεί με το κατεξοχήν όργανο βίαιης καταστολής -την αστυνομία- στην υπηρεσία του,έτοιμο να μου ξανασκήσει βία και να μου υφαρπάξει -βίαια πάντα-την ιστορική μου τετράτροχη και κατακόκκινη κατάκτηση.

Η συνέχεια είναι προβλέψιμα θλιβερή και βίαιη: βίαιος έλεγχος,βίαιη κατάσχεση του οχήματος,βίαιη σύλληψη,βίαιη προφυλάκιση σ'ένα κελί 2Χ2 στο οποίο ένιωθα τη βία της υποχρεωτικής κράτησης να με συνθλίβει,ως τη στιγμή που ξημέρωσε.
Η βίαιη διαδικασία προέβλεπε την άμεση προσαγωγή μου στον ανακριτή,ο οποίος δεν έχασε καιρό και ξεκίνησε την υποβολή εξαιρετικά βίαιων ερωτήσεων (βίαιων επειδή το περιεχόμενό τους μου προξενούσε έντονη ενόχληση,άλλωστε τι άλλο είναι η βία πέρα απ'αυτό που μας ενοχλεί?).

Τσαλακωμένος,ταπεινωμένος,αλλά όχι νικημένος ετοιμάστηκα να απαντήσω στο θλιβερό εκπρόσωπο της καταστολής,όπως αρμόζει στην επαναστατική μου αντίληψη:
-"Μπορείτε να μας εξηγήσετε,γιατί κλέψατε το αυτοκίνητο"?
-"Δεν ξέρω κύριε ανακριτή μου.Ρωτήστε τη Σούλα! Αυτή τα ξεκίνησε όλα"!

18/10/2013

Sunday, August 25, 2013

Φακελάκια

Αν googlαρει κανείς τις λέξεις "ιατροί-φακελάκια",ανακαλύπτει μια αξιοθαύμαστη ποικιλία εικόνων με τις οποίες διάφοροι καλλιτέχνες απεικονίζουν το συνδυασμό.Είναι τόσο ευφάνταστες μερικές που αξίζουν περαιτέρω ανάλυσης:

Εικόνα 1

Εικόνα 1: η εκδοχή-χειροπέδες

Κάπως φλύαρη σύλληψη,προσπαθεί να εισάγει το διδακτικό στοιχείο (χειροπέδες),αγνοώντας το γεγονός πως,το τελευταίο πράγμα που κρατάει κανείς όταν φέρει χειροπέδες είναι...το στηθοσκόπιο!








     



Εικόνα 2
   Εικόνα 2: η εκδοχή-γκάνγκστερ

         Η χειρουργική μάσκα παραπέμπει ευθέως σε                  κουκουλοφόρο ληστή τράπεζας.Το
           στηθοσκόπιο δίνει τον απαραίτητο
          high-tech τόνο ενώ,η δεσμίδα
         χαρτονομισμάτων στο πέτο αφήνει κάθε
         ερμηνεία ανοιχτή: ληστεύει αν και έχει λεφτά
         (δηλαδή από άποψη?) ή μήπως ληστεύει επειδή
         το ποσόν στο πέτο είναι σκανδαλωδώς
         ανεπαρκές (δηλαδή από ανάγκη?).
          Η εκδοχή (α) ικανοποιεί την ιδεαλιστική
           η δε (β) την υλιστική ερμηνευτική σχολή!                                                                        



Εικόνα 3
     Εικόνα 3: η εκδοχή "εύρηκα"!

     Ο ιατρός κρατά με τα χειρουργικά γάντια μια
     δεσμίδα χαρτονομίσματα! Θα μπορούσε να
     συνοδεύεται από επεξήγηση: "δείτε τι βρήκα      στην
     κοιλιά του αρρώστου"! Άλλη ερμηνεία,εισάγει το
     στοιχείο της υγιεινής στη διακίνηση μαύρου
     χρήματος: "μην πιάνετε χαρτονομίσματα δίχως
     γάντια"!

Εικόνα 4
 
        Εικόνα 4: η εκδοχή-μπιρίμπα! 

        Ο ιατρός κρατά χαρτονομίσματα υπό μορφή
        βεντάλιας.Μια πιθανή ερμηνεία είναι καθαρά
        επιδειξιομανής: "κοιτάξτε τι έχω"! Μια δεύτερη,
        πιο αλτρουϊστική υπονοεί διάθεση δωρεάς από
        πλευράς γιατρού: "διαλέξτε φύλλο"! Προσωπικά
        προτιμώ μια τρίτη,αμιγώς χαρτοπαικτική:
        "τα βλέπω"!  


Εικόνα 5
       Εικόνα 5: η εκδοχή-ακρόαση!

      Η σύλληψη είναι δωρικά αφαιρετική,όπως και η
      ερμηνεία: "ακρόαση μόνο σε έχοντες"!
      Πάσχει βέβαια από ιατρικής άποψης αφού,σε ένα
      πορτοφόλι η μόνη  φυσική εξεταστική μέθοδος
       που δεν μπορεί να εφαρμοστεί είναι η ακρόαση!
     Αντίθετα,όλες οι άλλες (επισκόπηση,ψηλάφηση,
     επίκρουση) είναι διαθέσιμες! Ακρόαση μπορεί να
     γίνει μόνο σε κέρματα και δε χρειάζεται
     στηθοσκόπιο! Ένα δεύτερο σφάλμα,είναι η
     συμβολική σύνδεση στηθοσκοπίου-χρημάτων.
Στοιχειώδης γνώση ιατρικής επιβάλλει στη θέση του στηθοσκοπίου να τοποθετηθεί το νυστέρι...


Εικόνα 6
   Εικόνα 6: η εκδοχή-splatter!

  Το αιματοβαμμένο χειρουργικό γάντι και ο
   φάκελος με τα χρήματα! Στο βάθος
   περιφρονημένα τα φίδια του Ασκληπιού και extra
   tip το ματωμένο σημάδι στο φάκελο,δίκην
   Don Corleone! Δε λείπει μια υποψία τρυφερότητας
   στον τρόπο που τα δάχτυλα του κτήνους αγγίζουν
   τον πολύτιμο φάκελο!



Εικόνα 7
     Εικόνα 7: "ο πρεσβύωπας χαρτοπαίχτης"!

     Πρόκειται για παραλλαγή της (4) αλλά με ιατρό
     πάσχοντα από πρεσβυωπία,εξ ου και η μεγάλη
     απόσταση χαρτονομισμάτων από οφθαλμούς.
     Πρόκειται ίσως για φιλο-ιατρική εικόνα αφού,
     αφήνει να εννοήσουμε πως ο γιατρός χρηματίζεται
     γιατί πρέπει επειγόντως να επισκεφθεί
     οφθαλμίατρο ("και ξέρετε τώρα πόσα παίρνουν
     αυτοί")!


Εικόνα 8
   Εικόνα 8: "ο δανδής"!

   Πρόκειται για ευθεία επίθεση στον πανεπιστημιακό
   ιατρό: είναι ο μόνος που φορά γραβάτα (συνήθως
   απαράδεκτης αισθητικής) και ο μόνος που φέρει
   στην εποχή μας το κλασικό μεταξωτό μαντήλι στο
   πέτο,το οποίο ενίοτε μπορεί να μπερδέψει κατά
   λάθος με κατοστάρικο! Το ροζ στηθοσκόπιο
   συμπληρώνει ιδανικά την εικόνα του καθαρού
   επαγγέλματος!



Και τώρα μια ρηξικέλευθη πρόταση:
Το φακελάκι είναι το φυσικό επακόλουθο δύο κινήτρων: του κινήτρου που έχει ο δότης για καλύτερη παροχή υπηρεσιών και του κινήτρου που έχει ο λήπτης για καλύτερη αμοιβή εργασίας.Επειδή αυτά τα δύο κίνητρα είναι αδύνατον να εκλείψουν απ'την ανθρώπινη φύση,η ιδανικότερη λύση είναι κατά τη γνώμη μου η νομιμοποίηση της έκτακτης αμοιβής!
Κάθε γιατρός θα φέρει τον προσωπικό του κωδικό στο λογιστήριο του Νοσοκομείο και αν επιθυμεί κάποιος να τον ανταμείψει,θα μπορεί να καταθέτει στο λογιστήριο όποιο ποσό επιθυμεί! Το Νοσοκομείο μπορεί να παρακρατά τμήμα του ποσού αυτού για κάλυψη ιδίων εξόδων και η αμοιβή εφόσον θα είναι νόμιμη θα υπόκειται στην αντίστοιχη φορολογία!

Η μόνη ένσταση που μπορεί κάποιος να προβάλλει είναι πως "έτσι θα δημιουργούνται στους γιατρούς κίνητρα επιλεκτικής άσκησης της ιατρικής,θα ασχολούνται δηλαδή περισσότερο με τους πληρώνοντες και θα παραμελούν τους άλλους"!
Πράγματι,υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο.
Σπεύδω όμως να σημειώσω πως και τώρα η άσκηση της ιατρικής υπακούει σε διαβαθμίσεις: οι γιατροί είναι άνθρωποι (ω ναι!) και είναι φυσικό να έχουν προτιμήσεις! Ένας δύσθυμος,κακότροπος,αγενής ασθενής είναι απολύτως βέβαιο πως δεν αντιμετωπίζεται με την ίδια προσοχή σε σύγκριση με κάποιον που έχει τα απολύτως αντίθετα χαρακτηριστικά! Δε θα ακούσετε κανέναν να το παραδέχεται,αλλά συμβαίνει και είναι απολύτως ανθρώπινο!
Άρα ο διαχωρισμός στην ιατρική πράξη υφίσταται ήδη και δίχως το κίνητρο του κέρδους!

Η νομιμοποίηση αντίθετα της επιπλέον αμοιβής θα έχει σωρεία θετικών επιπτώσεων:
α) εξαλείφει την άνομη συναλλαγή και τον ηθικό εκβιασμό
β) εξαφανίζει την παράνομη διακίνηση χρήματος
γ) ανταμοίβει τους εργατικούς ιατρούς σε σχέση με τους αδιάφορους και έτσι
δ) παρέχει κίνητρο βελτίωσης της απόδοσης των ιατρών
και επιπλέον
ε) εξαφανίζει τα κίτρινα ρεπορτάζ περί "χρηματισμού των αρπακτικών της υγείας" συμβάλλοντας στην αποενοχοποίηση των ιατρών: όταν έχουν φιλοτεχνηθεί τόσες εικόνες χρηματιζόμενων ιατρών,είναι μάλλον ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως στη λαϊκή συνείδηση ενοχοποιούνται "λίγοι επίορκοι"...

Είμαι βέβαιος πως και αυτή η άποψή μου είναι μειοψηφική στην ελληνική κοινωνία!
Προτιμούμε να δηλώνουμε "σοκαρισμένοι απ'την εμπορευματοποίηση της υγείας" και ,την ίδια στιγμή, να "σπρώχνουμε μαύρα όποτε μπορούμε" παρά να μιλήσουμε τη γλώσσα της καθημερινότητας...

25/8/2013

Tuesday, July 30, 2013

Καλοκαιρινά σκόρπια...

-Το φετινό καλοκαίρι έχει μια αίσθηση μελαγχολική.Μπορεί να φταίει η κούραση απ'την παρατεταμένη οικονομική κρίση και τις αμφίβολες πια προοπτικές.Νομίζω πως μας λείπουν πολύ και οι Ιταλοί! Αυτός ο αλλέγκρος λαός που αγαπά την ωραία ζωή σε κάθε της έκφραση: φαγητό,ντύσιμο,μετακίνηση,τραγούδι,έρωτα! Μας μοιάζουν και σε πολλά κουσούρια,σχεδόν τους νιώθουμε αδέρφια. Φέτος μας λείπουν!

-Πριν λίγα βράδια πήγα τους δυο μικρούς μου γιούς στη συναυλία του Μαραβέγια. Κάποια στιγμή τραγουδούσαμε μαζί "πώς να χωρέσω στο ίδιο κρεβάτι,δύο γυναίκες σε μία βραδιά"!
Αντρικές στιγμές! Σύντομα θα πίνουμε μαζί μπύρες και θα τους κάνω τράκα απ'τα κομμένα τσιγάρα.
Ο συνδυασμός χριστιανικής κατήχησης και έμφυτης αντιδραστικότητας,έφτιαξε ένα πατέρα φανατικά αντι-πουριτανό! Τουλάχιστον για την ώρα....

-Στην ίδια συναυλία,ένα νεαρό ζευγάρι λίγα μέτρα μπροστά μας: εκείνος της αγκάλιαζε το λαιμό προσπαθώντας να τη φέρει κοντά του,εκείνη λικνίζονταν αδιάφορα σαν αυτάρεσκο ξυλάγγουρο...Δεν έγειρε καν το κεφάλι προς το μέρος του. Η εικόνα με γύρισε πίσω σε κάτι παλιότερες δεκαετίες.Προς στιγμή σκέφτηκα να τον διασώσω.Να του εξηγήσω πως η ιστορία "τους" είναι υπερβολικά μονόπλευρη,πως ήδη βλέπω το τέλος της και τον φαντάζομαι με τσακισμένα φτερά! Αλλά φυσικά,πρόκειται για ματαιοπονία.Η αγάπη τυφλώνει λέει ο λαός, "smoke gets in your eyes" τραγουδά ο Bryan Ferry και "love hurts" επιβεβαιώνει ο Roy Orbison (πολύ μελό μαζέψαμε)!
Θα'θελα μόνο,άγνωστε φίλε, να μπορούσα να σου ανάψω τσιγάρο τις ώρες του χωρισμού...

-Η πόλη της Λευκάδας φέτος μου φάνηκε πιο άσχημη από κάθε φορά! Εντάξει,ποτέ της δεν υπήρξε καλλονή,αλλά φέτος το κακό παράγινε.Σκουπίδια,κακός φωτισμός,βρωμιά και περιπλανώμενοι απελπισμένοι.Οι ντόπιοι κρυμμένοι παραδοσιακά μέχρι να "αραιώσει ο χαμός", αδυνατούν να αποδεχτούν τους νέους τουρίστες σλαβικής προέλευσης και γκρινιάζουν διαρκώς: "είναι κιτς","δεν αφήνουν λεφτά", "δεν κάθονται στα μαγαζιά","τσιγγουνεύονται" και λοιπά αντίστοιχα και διόλου πρωτότυπα.Πολλή γκρίνια φέτος!

-Αντίθετα η Κέρκυρα παραμένει στο δικό της σύμπαν που είναι περίπου 50% ακριβότερο απ'της υπόλοιπης Ελλάδας! Η κρίση δεν την έχει αγγίξει,τα κρουαζιερόπλοια πάνε κι έρχονται,ο μειωμένος Ελληνικός τουρισμός υπεραναπληρώνεται από Σλάβους και Ρώσους,οι τιμές παραμένουν απλησίαστες (70 ευρώ την ημέρα για ένα Fiat Panda!). Βέβαια,αν δούμε το ζήτημα στην ιστορική του διάσταση,θα διαπιστώσουμε πως η Κέρκυρα γλίτωσε από πολύ σοβαρότερα δυστυχήματα της Ελληνικής Ιστορίας.Δε γνώρισε ούτε τουρκοκρατία ,ούτε εμφύλιο πόλεμο.Η μοίρα την προίκισε με λιγότερα τραύματα και συνεπώς κάποιου βαθμού αυτιστικός ευδαιμονισμός  είναι δικαιολογημένος.

-Ένα απ'τα καλά της κρίσης είναι η εξαφάνιση των ματαιόδοξων κομψευόμενων πολιτευτών απ'το παζάρι! Οι επιδοτήσεις των περασμένων δεκαετιών δημιούργησαν έναν νέο τύπο πολιτευτή στην επαρχία: ήταν "καταφερτζής","ήξερε πρόσωπα","είχε άκρες" και με αυτά τα προσόντα αναπλήρωνε την παιδευτική του ανεπάρκεια.Σε αισθητικό επίπεδο,αδυνατώντας να διαχωρίσει την οικειότητα απ'την αγένεια και μην μπορώντας να αναπληρώσει τη μορφωτική του ανεπάρκεια,υιοθέτησε και επέβαλλε ένα ύφος κουτοπόνηρης καπατσοσύνης πασπαλισμένης με ευρώ από μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα! Μιλούσε για "πολιτιστικές εκδηλώσεις" και εννοούσε επιδοτήσεις,έταζε "μέτρα κοινωνικής πρόνοιας" με δανεικά (κι ως πρόπερσι αγύριστα),χαμογελούσε αυτάρεσκα ως "σύγχρονος πολιτικός με όραμα" και το μόνο που είχε να προτείνει ήταν οι διαφημίσεις του "ΚΛΙΚ".
Ήταν ο πολιτευτής-ΚΛΙΚ, ο life-style επαρχιώτης, ο περιφερόμενος οιηματίας της χειροκροτούμενης μετριότητας! Η κρίση τον έδιωξε απ'τη βιτρίνα,το κενό του χαμόγελο κρύφτηκε στη γωνιά,η ανεπάρκειά του απογυμνώθηκε κι οι άλλοτε χειροκροτητές απειλούν να τον κατασπαράξουν...

-Δε θα μιλήσουμε άλλο για πολιτική! Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ενδιαφέρον.Οι κυβερνώντες είναι ανίκανοι και οι "εν αναμονή" δεν είναι καν διαφορετικοί.

-Η γυναίκα μου αγαπά τη λογοτεχνία και καταβροχθίζει βιβλία.Τελευταία της ανακάλυψη τα σκανδιναβικά αστυνομικά.Κάπως βαριά για καλοκαιρινή ανάγνωση.Ευτυχώς με μύησε στον Καμιλέρι και στον αστυνόμο Μονταλμπάνο! Ηλιόλουστη Σικελία,κυκλοθυμικός ήρωας,μεσογειακές συνταγές και μακαρονάδες με θαλασσινά! Ξεχνιέσαι και ταξιδεύεις...

-Πώς να κάνεις δίαιτα καλοκαιριάτικα? Το βασικό προαπαιτούμενο της δίαιτας είναι η αυτοπειθαρχία! Διακοπές και πειθαρχία δε συμβιβάζονται! Είναι δυνατόν ν'αλλάξεις μια παγωμένη μπύρα με μεταλλικό νερό?
Από Σεπτέμβρη δίαιτα (κι από Δευτέρα φυσικά)!

-Σε λίγες μέρες γιορτάζουμε 25 χρόνια αποφοίτησης απ'το σχολείο! Προφανώς την εικοσαετία τη γιορτάσαμε πέντε χρόνια πριν και όχι δυο-τρία όπως φανταζόμουν. Η επιβράδυνση της αναπόλησης είναι ένα είδος "αισιοδοξίας της μνήμης": τυπικός μηχανισμός ψυχικής άμυνας!
 Ο ψυχίατρός σας θα σας εξηγήσει περισσότερα...

-Επέστρεψα χθες στην Αθήνα για ολιγοήμερη εργασία.Μου πήρε λίγες ώρες για να θυμηθώ πόσο τυχερός είμαι που έχω απάγκιο σ'ένα νησί.Όταν καταδύεσαι στο υγρό γαλάζιο τίποτε δεν έχει πια σημασία,κάθε σκέψη αδειάζει κι είσαι ευτυχισμένος που είσαι ζωντανός!

-Η φωτογραφία συμπυκνώνει όλη μου την παιδική ηλικία: velamos,κοντά παντελονάκια,γρατζουνισμένα γόνατα και χωματόδρομοι που τελείωναν πάντοτε στη θάλασσα! Είναι φλου επίσης κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που μου αρέσει...

Απολαύστε τα καλοκαίρια σας!

30/7/2013